44a8f373

WHAT MAKES YOU COME ALIVE?

Tue, 07 Apr 2026 09:51:01 GMT

PURPOSE BY YOUR UNIQUE DESIGN

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

SOMS BEGINT EEN ZOEKTOCHT MET EEN VERLANGEN

Tue, 07 Apr 2026 09:46:35 GMT

HUMAN DESIGN ALS UITGANGSPUNT OM JE WARE VORM AAN TE NEMEN

Soms begint een zoektocht met een ongemakkelijk vermoeden: dat de manier waarop je leeft niet helemaal klopt met wie je van nature bent.

Ik ben van nature een onderzoeker naar universele waarheden. Die zoektocht begon ooit vanuit het gevoel dat ik niet voldeed aan wat de wereld van mij verwachtte. Jarenlang zocht ik antwoorden in allerlei therapieën en methodieken, maar merkte dat ik juist verder van mijn kern afdreef.

Het kostte me tijd, geld en vooral zelfliefde om te ontdekken dat de lenzen waarop ik naar mezelf keek niet bij mij paste. Toen ik in 2011 in aanraking kwam met Human Design, gebeurde er voor het eerst iets wezenlijk anders en begon ik voor het eerst echt af te stemmen op mijn eigen innerlijke orde — mijn mechanische blauwdruk, en de stem van mijn lichaam.

Human Design liet me mijn triggers, angsten, talenten en valkuilen, to name a few, zien zonder label of oordeel. Niet als iets dat gerepareerd moet worden, maar als iets waarmee je kunt samenwerken.

Het gaf woorden aan vragen als: waar krijg je energie van, wanneer loop je leeg, wat is van jou en wat heb je overgenomen? Ik ben van nature rustig en zelfbeschikkend, maar net als iedereen gevoelig voor adviezen en trends die me uit mijn midden halen.

Dat zie ik ook bij cliënten: zodra ze hun blauwdruk leren begrijpen, zien ze waar ze hun autoriteit weggeven en hoe ze die kunnen terugnemen. Daarom werk ik met Human Design als uitgangspunt.

Tijdens een sessie verkennen we je natuurlijke aanleg, gevoeligheden en patronen. Patronen hoeven niet geforceerd doorbroken te worden — ze verzachten zodra ze echt gezien worden.

Eerst bewustzijn, dan pas de voor jou juiste actie. Human Design maakt zichtbaar wat wel of niet bij je past én welke actie daarbij hoort. Het is één groot experiment in zelfkennis, niet als navelstaren, maar als manier om steviger, wendbaarder en effectiever in het leven te staan.

Als dat verlangen naar het kennen van jou natuurlijke ordening en diepere congruentie ook bij jou speelt, met jouw lichaamsgrafiek en persoonlijke of professionele vraagstukken als uitgangspunt, wandel ik graag met je mee!

xDyonne

Post LinkedIN - maart 2026

HOW HUMAN DESIGN CHANGED MY LIFE

Tue, 07 Apr 2026 09:42:12 GMT

FROM FORCING TO TRUSTING MY EXPERIMENT OF HUMAN DESIGN

How 10+ years of Human Design changed my personal and professional life!

Well everything, but to kick-off this year of posting about all of that. A quick recap since how Human Design came into my life:
I discovered Human Design in 2011 through a work assessment.
I had my first personal analysis in 2014.
I formally began studying after attending Living Your Design in 2016.

Since then, I’ve spent hundreds of hours listening, reading, studying source material, exchanging with other students and individuals in their own experiment — and most importantly, I'm experimenting with my own Design across all areas of my life.

Over the last few years, I’ve also integrated the Gene Keys, which deeply enriched my experience of Human Design. Here’s what's often assumed happened: that I collected more insights, that I refined existential language, that I mastered yet another system.

What actually happened was different�� I developed discernment, self-definition, calmfidence — especially between inner and outer authority. Very tangibly, this is what changed:
• I stopped making decisions from (false) mental certainty, impulses, and learned to trust my gut responses and embodied knowing
• I stopped forcing clarity and began respecting my (sacral) timing
• I stopped being a fog-horn and just let my experience speak
• I stopped working with people I might or could “help” leaving me drained and overextended, who kept shopping around, and chose to work with people who were really 'ready' to meet themselves. My oldest client approaching 70, in the bloom of her life and far from settled! That's who I serve!

I’m not here to explain myself into legitimacy or convince anyone. My public role is quiet, calm, and grounded — one of presence and containment. The people I work with don’t come for motivation or persuasion; they come for that steadiness.

I do hold strong convictions — but only when I’ve lived them. That’s part of my design as a 6/2 role model. Human Design, and later the Gene Keys, didn’t give me answers. They invited me to listen long enough to trust what’s true and correct intelligence for me — through my own lived experiment, not borrowed authority.

I’ve studied many systems and walked many paths, but I’ve never encountered a synthesis as holistic and complete as Human Design — where ancient wisdom and science meet so closely. What I know now is this: This work isn’t about collecting frameworks. It’s about meeting yourself honestly — without bypassing, rushing, or outsourcing authority. The more I encounter, the more I encounter ;-), and at the same time I am enjoying the ride.

I am for you if you if you already have a life, career, know about yourself, and are on the cusp of ... / sensing a transition...
I am also for you if you don't shy away for getting to the nitty and gritty of shedding your old skin and exploring your depth and re-anchoring your inner milieu...
I am for you if you... well, if you just feel the resonance...

xoxoxo, Dy

LinkedIN post February 2026

VAN IQ naar QI

Tue, 07 Apr 2026 09:21:52 GMT

MOEITELOOS BETEKENT NIET MAKKELIJK - WEL VOLGENS NATUURLIJKE ORDE

2025 recap 2026 preview: VAN IQ - QI

Het afgelopen jaar heb ik tijdens de Week van de Hoogbegaafdheid mijn nieuwe koers gelanceerd met Moeiteloos Hoogbegaafd . In die periode heb ik uiteengezet hoe ik onder andere het PERMA-model inzet als holistische tool om samen met cliënten hun eigen welzijnsroute in kaart te brengen en duurzaam te ontwikkelen — zowel via begeleiding als via zelfsturing. Mijn lancering in maart was vooral een geesteskind: een overwegend cerebrale creatie.

Een onbewust antwoord op cognitieve, onvervulde behoeften. Maar de jeuk was nog niet bevredigd. Dus dook ik vrijwel direct in mijn volgende avontuur: het schrijven van mijn levensverhaal in contemplatieve essayvorm over hoogbegaafdheid. Over hoe mijn leven verliep vóórdat ik het wist, toen ik het wist, en alles daartussenin. Over verschillende levensgebieden en gradaties: loopbaan, obstakels, coping, ontvangen support en wat ik zelf heb gedaan om ermee om te gaan.

Van IQ naar QI

Ik heb meerdere kanten. Ik ben sterk mentaal-abstract en kan daar met gemak en plezier verblijven — iets wat mijn blauwdruk ook bevestigt. Tegelijkertijd geldt: wat ik uit te dragen heb aan abstracte kennis moet belichaamd zijn. Anders val ik vroeg of laat door de spreekwoordelijke mand. Er is een natuurlijke ordening van dingen, de Chinese I Tjing spreekt daar al eeuwen over.

Toen ik ruim 25 jaar geleden voor het eerst met Reiki in aanraking kwam, en me daarin later bekwaamde tot master en teacher, voelde ook dat als een vanzelfsprekend en natuurlijk proces. Rei-ki betekent universele levensenergie, maar ik merkte al snel dat er voor mij meer nodig was dan enkel energie doorgeven, of als instrument dienen voor heling en inwijding. Het mentaal-abstracte gaat mij van nature soepel af, al was ik me dat destijds niet bewust.

Rond de millenniumwisseling was ik bijvoorbeeld een groot bewonderaar van Ken Wilber — door velen gezien als een briljant intellect, maar voor sommigen te abstract. Voor mij was hij vanaf het eerste moment fenomenaal. Het zou nog bijna twintig jaar duren voordat ik, tijdens een diner na het afgelopen Stichting HB Symposium, ontdekte tijdens een 1-op-1 gesprek met Sue Jackson van The Daimon Institute, dat haar integratieve model mede op Wilbers werk is gebaseerd — en net zo enthousiast is vanaf minuut één. Tja, hoe kan het ook anders.

Moeiteloos betekent niet makkelijk — wel natuurlijke orde

Ik heb heel bewust gekozen voor het woord moeiteloos in mijn praktijknaam, terwijl ik talloze alternatieven had. Met Moeiteloos Hoogbegaafd bedoel ik nadrukkelijk niet dat het leven als hoogbegaafde ‘makkelijk ’ is. Ik hoor regelmatig dat mensen weerstand voelen bij het woord, maar dan wordt de essentie gemist.

Moeiteloosheid verwijst voor mij naar leven volgens je eigen natuur en ritme. Zoals de Dao, de I Tjing, zoals de natuurlijke stroming van een rivier. Dat is hoe ik het bedoel, gebruik en doorleef: het verschil tussen moeilijk en moeiteloos.

De weg daarheen was er een van vallen, opstaan en weer doorgaan — een proces dat nooit echt eindigt, maar alles te maken heeft met hoe ik ermee omga. Ik heb ontelbare pogingen gedaan om het mezelf ‘makkelijker’ te maken. Die werkten niet. Ook dat bleek onderdeel van mijn mens-zijn, van mens-in-wording zijn. Mijn uitzonderlijke hoogbegaafdheid heeft dat proces net zo vaak bemoeilijkt als vergemakkelijkt. Maar moeiteloosheid is voor mij geen gevolg geweest van mijn IQ, diploma’s, of nog meer cognitieve inspanning. Het is het resultaat van jarenlange mentale, emotionele en spirituele ontwikkeling en integratie.

Complexiteit geeft mij eenvoud

Van alle paden en stromingen die ik heb bewandeld, is Human Design het systeem dat deze natuurlijke orde van moeiteloos leven voor ieder individu uitzonderlijk precies inzichtelijk maakt. De I Tjing vormt daar overigens een integraal onderdeel van. De bodygraph — de persoonlijke Human Design-grafiek — laat zowel overeenkomsten als verschillen zien. Zie het als een MRI, maar dan van jouw unieke energetische anatomie. Het toont persoons- en lichaamskenmerken met als doel het bewust belichamen van je oorspronkelijke, natuurlijke zelf in plaats van je 'niet-zelf' (Ego in de Westerse maatschappij.)

Juist de combinatie van deze logica, diepte en complexiteit maakt dit systeem voor mij zo fascinerend. Het heeft in één keer talloze puzzelstukken op hun plek laten vallen en houdt me inmiddels al jaren in de greep om tot op het bot te bestuderen en te belichamen. Ik heb veel systemen en modellen onderzocht, maar nog nooit een synthese ervaren die zo holistisch en compleet is als Human Design — waarin wetenschap en spiritualiteit zo dicht bij elkaar komen. Zoals bij alle levensfilosofieën geldt: volledig deconditioneren is een illusie. We kunnen slechts streven naar bewuster, authentieker leven.

De wetenschap van differentiatie

Voor mij begint dat bij het omarmen van schaduwkanten, neigingen en niet-zelf-strategieën. Alleen dan maak ik überhaupt kans om los te komen uit de gevangenis van een puur begaafd brein (IQ).Het is weg van bewustwording van wat mij uniek maakt versus wat talloze homogene niet-zelf boeken me in de loop der jaren hebben getoond en doen geloven. Wat overigens ook bij mijn ontdekkingsreis hoort, waar ik van heb genoten en welke ik heb vervloekt.

Het moeiteloze aspect waar ik op doel, gaat niet over negeren, wegduwen of overschreeuwen. Het betekent juist samenvallen met mijn donkere buien, diepe melancholie en de stilte die vaak voorafgaat aan een creatieve eruptie. Het begrijpen dat ik natuurlijke leiderschapskwaliteiten bezit, veel kluizenaarstijd nodig heb, en met name functioneer als een individuele teamspeler zonder vaste commitments en extreme ambitie. Al kan ik werken als een paard, wel op mijn manier en in mijn tijd, anders stort de boel in.

Dagelijks ontvang ik via dit systeem inzichten over mezelf en mijn omgeving die me helpen betere keuzes te maken, meer compassie te voelen en scherper te onderscheiden wat en wie wel of niet bij mij past. Het is mechanisch, niet persoonlijk — en juist dat vind ik zo ontzettend bevrijdend. Ik houd van verklaringen, van oorzaak-gevolgrelaties en van bijsturen waar nodig. Leven volgens je lichaamsintelligentie, met de mind als instrument — fascinerend toch? En gebruiken we niet allemaal Google Maps om efficiënter onze bestemming te bereiken? Dat scheelt tijd, energie en omwegen. Mijn leven is niet perfect, verre van. Maar inzicht in mijn innerlijke mechanica heeft me ongelooflijk veel gebracht — en doet dat nog steeds.

Inmiddels ben ik sinds 2011 bekend met dit prachtige systeem en ben ruim 5 jaar aan het experimenteren met alle kennis, theorie en cursussen die ik doorlopen heb. Mijn lens op de wereld en mijn omgeving is niet meer hetzelfde en blijft dagelijks aan verandering onderhevig. Sinds dit jaar gebruik ik het ook in sessies met mijn cliënten die op hun beurt weer wonderbaarlijke inzichten krijgen. Van het blootleggen van belemmerende overtuigingen en diepe oerangsten tot het vinden van innerlijke rust en het herkennen van je kwetsbaarheden.

Het laat zien waar je van nature goed in bent en waar je valkuilen liggen, op een manier die ik nergens anders heb ervaren. Bovendien is het een van de weinige tools die een coach in staat stelt voorbij overdracht en tegenoverdracht te werken, omdat het vertrekt vanuit de visuele blauwdruk — niet vanuit wat verwoord wordt en daarmee betwistbaar is. Waar de geest ons kan misleiden, kan het lichaam dat niet. Het is niet te manipuleren, in tegenstelling tot vragenlijsten van standaard testen. Je experiment aangaan met Human Design vraagt je niet om te veranderen, het helpt je om jezelf daadwerkelijk te zien zoals je bent, moeiteloos en vrij!

Oh, en tot slot natuurlijk een gelukkig nieuwjaar, op je eigen voorwaarden volgens je eigen ritme! Ik begeleid je graag op jouw pad van inner alignment, en waar jouw antwoorden zich bevinden om te weten wie je echt bent!

Dyonne Schreurs

Mentor for gifted adults, using Human Design, Gene Keys & 20+ years of integrative work to turn complexity into clarity, aligned decisions, and impactful leadership — on their own terms!

January 2, 2026

The Only Journey is the One Within

- Rainar Maria Rilke

RADICAAL EERLIJK ZIJN TEGEN JEZELF

Tue, 07 Apr 2026 09:15:06 GMT

ME THUISVOELEN IN MEZELF IS MIJN MEEST FAVORIETE GEVOEL

RADICAAL EERLIJK TEGEN JEZELF

De afgelopen weken werd ik teruggeworpen naar een oude plek in mezelf door een innerlijk conflict waarop je voelt dat je waarden, integriteit en waarheid zwaar onder druk komen te staan.

Wanneer je merkt dat je probeert te helpen vanuit plicht, valse hoop of loyaliteit maar niet vanuit wederkerigheid - zeer pijnlijk en confronterend - geef ik toe. Hier was ik jaren niet meer geweest want ik leef na jaren zelfstudie toch eigenlijk wel zeer compromisloos en trouw aan mijn innerlijke autoriteit. Ik had een behoorlijke tijd subtiele signalen genegeerd, totdat ook mijn lichaam begon te spreken: strakke kaken, gespannen rugspieren, en uiteindelijk ook prikkelbaarheid.

Al mijn klachten schreeuwden om aandacht voor mijn innerlijke milieu dus aan de bak moest ik schrijven, praten met mensen die werkelijk kunnen luisteren zonder overnemen of ongevraagd adviseren, en vooral ook rouwen. Heel veel rouwen. Want dit proces vroeg me opnieuw te kijken naar oude patronen en schaduwkanten die me ooit bescherming boden maar me al lang niet meer dienden - en me nu toch even de kop opstaken. Mijn oude, toen beschermende maar later zeer destructieve vrienden, people-pleasen, de helpaholic, mezelf onzichtbaar maken, conflictvermijding of juist met gestrekt been erin.

Ik herkende mezelf even helemaal niet meer en toch was ik daar aanbeland binnen de familiesfeer. Deze oude mechanismen bedekten vroeger mijn diepste angsten, onbewuste opgekropte woede, diepe overdrachtelijke schaamte, bevroren uitgestelde tranen — “Oef, my body really kept the score…”, en op een bepaald moment was het buigen of barsten.

Niet langer rationaliseren, niet langer spiritual bypassen (destijds mijn favorieten) en als uitzonderlijk hoogbegaafde kon ik dat eindeloos. Ik moest alles aangaan, doorvoelen en ontmantelen, wilde ik echt mezelf zijn. Door jarenlang innerlijk werk maakten saboterende strategieën langzaam plaats voor constructievere, herstelden mijn waardesysteem, en mijn innerlijke waarheid. Laag voor laag, steen voor steen. Alleen wanneer ik het mentale, emotionele en spirituele als geheel onder ogen zag, kon ik werkelijk heel en volwassen mijn ware vorm aannemen.

Deze intieme reis is de belangrijkste die ik ooit gemaakt heb. Mijn innerlijke architectuur, steen voor steen opgebouwd, is heilig voor me. Het is mijn persoonlijke Sagrada Família: nooit af, en altijd in ontwikkeling.

Zo werk ik ook met cliënten die het zichzelf waard vinden om tot de bodem te gaan en elke steen boven te willen krijgen. Ik ben een gids die met je meeloopt, aanwijst en spiegelt. Je doet het zelf, maar niet alleen!

Alles wat je nodig hebt is je bereidheid; ik breng de bedding, mijn ervaring, kennis en kunde. Samen zoeken we jouw richting. Dan wordt jouw innerlijke begaafde wereld weer bewoonbaar en jouw uitzonderlijke potentieel uitdraagbaar. Ben jij klaar voor de reis van je leven?

Wholeheartedly,
Dyonne
Post LinkedIN 2026
Mentor & gids voor hoogbegaafde volwassenen

ZOALS VERWACHT LOOPT ALLES ANDERS

Tue, 07 Apr 2026 08:44:16 GMT

VERWACHTINGEN ONDERZOEKEN, OMDENKEN, MAG IK MENS ZIJN?

ZOALS VERWACHT LOOPT ALLES ANDERS!

Ik wilde mijn laatste trifecta-terugblik op het hashtag

#IHBV -congres doen maar zoals verwacht liep alles anders. Niet door de griep die me velde op de terugweg maar door intensieve mantelzorg voor een dierbare.

Het OM-denken, waar “Zoals Verwacht Loopt Alles Anders” uit voortvloeit, zit eigenlijk wel in mijn blauwdruk - tot op het irritante af volgens mijn omgeving. Vorige week liepen mijn radartjes die normaal voor alles talloze oplossingen in een split second hebben, grandioos vast.

Mantelzorg doe ik nu ruim twee jaar, zonder klagen overigens, ik kwam echter in de maalstroom terecht van mijn dierbare die buiten de pijn om, voor de meeste oplossingen problemen ziet. Dit botst gigantisch met mijn innerlijke efficiëntie-engine.

Ik behoor zelf tot de bekende 5 a.m. club met een iron-tight morning routine van excellent self-care — een ZERO WASTE OF TIME & ENERGY-principe waar ik jaren naartoe heb gewerkt. Talloze stromingen, methodieken en programma’s heb ik onderzocht en beoefend, om tot mijn eigen ultieme ritme en structuur komen. En juist die structuur en discipline geven mij de vrijheid en flexibilieit om van echte waarde voor anderen te zijn.

De combinatie van griep en mantelzorg brachten me in een staat van frustratie en fixed mindset. Ik schroefde mijn energetische reinigingen en visualisaties enzovoorts op. Uiteraard nam mijn frustratie alleen maar toe, iets met een Chinese fingertoy, wat zag ik toch niet met dat enorme bewustzijn van mij? Totdat een jaren 80 liedje me ergens in de auto natuurlijk in huilen uit liet barsten, zogenaamd uit het niets uiteraard.

Mijn verwachtingen en realiteit lagen mijlenver. Ik voelde me verteerd door pijn, pijn dat ik niet herformuleren tot een mooi inzicht. Ik voelde me nietig, machteloos, en hoezo had mijn brein hier geen uitweg voor. Ik was het me simpelweg niet bewust.

Zoals Antonio Damasio schreef: "Gevoelens ontstaan op de grens van zijn en weten." En ik was op dat moment beperkt tot mijn kernbewustzijn. Pas toen ik op interne verkenning ging door alles te laten zijn, kwam ik pas weer thuis in mijn complexe, autobiografische zelf.

Ik was domweg vergeten mens te zijn. Ik mag dan wel een waanzinnig vindingrijk brein hebben maar dat bracht me nu alleen maar verder van huis. Ik zat gewoon zeer ingenieus gevangen in mijn Cartesian split ;-), Rouw is het recept, rauwe rouw! Hoogbegaafd menszijn is soms zeer ingewikkeld, pff ��

xo, Dyonne

#emotioneleintelligentie

#humanfirst

#persoonlijkleiderschap

#uitzonderlijkbegaafd

#hoogbegaafd

#begaafd

#uitzondelijkebegaafdheid

#elementairegewoontes

#moeitelooshoogbegaafd

#journalling

#elisabethkublerross

ZEER HOOGBEGAAFD; ALLES DOET ERTOE!!!!

Tue, 07 Apr 2026 08:37:49 GMT

TWEEDE TERUGBLIK IHBV TRIFECTA

ZEER HOOGBEGAAFD: ALLES DOET ERTOE!!!!

In deze tweede terugblik IHBV-trifecta wil ik graag het volgende onderwerp aanstippen. Tijdens het laatste uur kwam de vraag in hoeverre zeer hoogbegaafd nog verschilt van hoogbegaafd, en hoe je dit uitlegt.

Binnenskamers liet ik me ontvallen dat ik de wereld ervaar alsof hij zich in slowmotion afspeelt; op halve snelheid. Toch dekt die omschrijving de lading niet echt bij nader inzien. Er ís wel degelijk tempo maar ik ervaar niet multidimensionaal genoeg. Ik mis nuances, perspectieven, en laterale denksprongen.

Metaforen en analogieën – die verwijzen, verbinden en verrijken – heb ik onuitputtelijk op het puntje van mijn tong liggen. Of ze nu mentaal-abstract, fysiek-feitelijk of emotioneel-associatief zijn. Uiteraard hangt alles af van de context en het niveau of perspectief van waaruit je kijkt – dat besef ik me terdege.

Je herkent me ook aan mijn onverzadigbare nieuwsgierigheid en mijn scherpzinnige argumentatiekracht – kwaliteiten die meestal niet gewenst zijn, of na verloop van tijd zo worden ervaren. Dat kan voor mij aanvoelen als een afwijzing, maar inmiddels heb ik geleerd dat het niet persoonlijk is. Ik heb een integratieve leerstijl dus serveer me een buffet aan beelden, begrippen en de meest uiteenlopende theorieën – ik raak niet verzadigd en ook niet overweldigd. Sterker nog, ik voeg er ongetwijfeld nog wat eigenzinnige bevindingen aan toe.

Maar hoe eenvoudiger, des te meer ik verstrikt raak! Pragmatische, digitale omgevingen zoals Canva of Mijn Websitemaker vragen ontzettend veel van me, geduld met name. De stap-voor-stap werkwijze die ze vereisen, frustreert me op z’n zachtst gezegd. Ik kan het wel, maar het kost me onevenredig veel energie.

Om me te verbinden met jou zodat ik de afstand kan verkleinen:
Stel je voor: je werkt op een afdeling waar je collega’s van de ene op de andere dag worden vervangen door mensen met een verstandelijke beperking, terwijl jij zelf hbo- of wo-niveau hebt. Je nieuwe collega’s functioneren zo’n twee standaarddeviaties lager, en vanaf nu ben jíj degene die zich moet aanpassen – want zij kunnen zich niet aan jou aanpassen.
Wat zou jij dan merken?
Wat zou je missen, en waar ligt dat aan?
Waar zit het verschil, en wie of wat is de oorzaak?
Hoe zou het gaan met je welzijn en je welbevinden?
En met je prestaties?
Wie moet dat oplossen – en wat zou jij moeten doen om verder te komen?

Ik schrijf dit om herkenning te brengen — ook bij wie anders denkt of waarneemt, en waarom inclusie pas echt betekenis krijgt als ieders werkelijkheid ertoe mag doen. Dit mijn eigen lens, en die van mijn cliënten.

En ja, dat is best eng om toe te geven, en het voelt helemaal niet prettig om te spreken over wat er voor mij écht toe doet. Het is wel nodig en ook de bedoeling dat de verschillen begrepen worden zonder dat iemand zich afgewezen voelt om anders zijn. Het is voor iedereen de bedoeling om tot zijn recht te komen en zich vrij te voelen?!

EINDE DEEL 2 TERUGBLIK

November 2025

#IHBV congres

HOOGBEGAAFD, IS DAT EEN DINGETJE DAN?

Tue, 07 Apr 2026 08:29:24 GMT

HM, INSTRUCTIES WAREN WEL WELKOM GEWEEST!

HOOGBEGAAFD, IS DAT EEN DINGETJE DAN?

Ik ben nog aan het mijmeren van het IHBV congres. Weliswaar in bed geveld door de griep terwijl in mijn mind-palace een aantal reflecties opborrelen wat ik graag wil delen. Het wordt een terugblik trifecta waar ik in eerste instantie wil aanstippen dat ik in de veronderstelling ben dat mensen wel degelijk begrijpen dat hoogbegaafdheid toch wel echt een ‘dingetje’ kan zijn - ondanks dat er vaak onbegrip of ongeloof als repliek wordt geboden.

Het tegendeel zie ik eigenlijk telkens bewezen aan de hand van de volgende zaken: Legio bijsluiters, IKEA-instructies, recepten, Wiki-Hoe, kookcursussen, zwemles, sportbegeleiding, reference guides voor alle electronic devices…. enzovoorts. Ik ook, kasten vol, maar het punt wat ik wil maken is dat er voor alles een draaiboek of beschrijving bestaat. Ook is er voor ongeveer alles een of andere cursus voor ontwikkeld, zeer handig toch, want waar zouden we zijn in de wereld, of ook onzin?

Is het dan echt zo gek als je de wereld in komt als de meest uitgebreide versie van een Victorinox (het iconische Zwitserse militaire zakmes uit ongeveer 1890) dat in eerste instantie alleen bestond uit 1 mes. En jaren later groeide het uit tot een toolbox van zakformaat in 2020 genaamd de SwissChamp XXL! Je zou kunnen zeggen indrukwekkend! Al lees ik op het internet vele reviews dat het niet altijd even praktisch is. Wel wordt het in de basis namen toegedicht als: uitmuntend, multifunctioneel, veelzijdig en briljant en krijgt het 5 sterren! Het wordt overigens geleverd met een uitgebreide beschrijving ��!

Voor onze geniale Max Verstappen is het ook niet voldoende om hem in een F1-bolide maar wat op een circuit te laten racen zonder enige begeleiding, sturing en training. Hij heeft een top-tier team nodig om te presteren - om over het materieel nog maar te zwijgen. Begrijpen, koesteren, (op)voeden, gelijkwaardige bevindingen uitwisselen, zijn allemaal essentiële onderdelen voor ontwikkeling, welzijn en welbevinden, en om te bloeien.

Iedereen heeft een kompas nodig, een voorbeeld, een draaiboek, een klankbord, misschien daadwerkelijk een Zwitsers zakmes - en iedereen moet het zelf doen, maar toch niet alleen?! Om autonoom, met plezier en zelfbeschikking competent door het leven te gaan, heb je wel de juiste instructies nodig. De beschrijving van mijn Magimix foodprocessor gaat me simpelweg niet verder helpen bij het installeren van nieuwe Macbook Air ;-).

Weer even een rondje bijtanken en beter worden. Gauw deel 2 van mijn terugblik trifecta op een bijzondere waardevolle dag hashtag

Terugblik op vrijdag 31 oktober 2025 IHBV Congres in Nunspeet

VERBINDING MET GELIJKGESTEMDE HB ONDERNEMERS

Tue, 07 Apr 2026 08:22:17 GMT

HB FEMALE ENTREPENEURS DEEP DIVE

VERBINDING MET GELIJKGESTEMDE VROUWELIJKE HB ONDERNEMERS

Dank je wel @ Susan Fransen voor het organiseren van deze heerlijke inspirerende high tea voor hoogbegaafde vrouwelijke ondernemers!

Wat was het een feest der herkenning om te verbinden, uit te wisselen, kauwen, lachen, en bloedserieus onbeschaamd alle kanten van mijn bandbreedte te vrije loop te mogen laten.

Voor herhaling vatbaar om van elkaar te leren en samen te groeien binnen jouw mooie vrouwelijke hoogbegaafde ondernemersnetwerk. Want een ding weet ik zeker, volgens mij was niemand uitgepraat ;-) �� !

ps de volgende keer allemaal samen op de foto ��

Met intense groet,

Dyonne Schreurs

Zaterdag 11 oktober 2025

Om Susans' eigen woorden te herhalen ipv jullie naar LinkedIn te sturen, zie hieronder haar eigen LinkedIn post:

"Gisteren organiseerde ik een high tea voor hoogbegaafde vrouwelijke ondernemers.

Wat begon als een idee om elkaar te ontmoeten, werd een middag vol diepte, warmte en herkenning.

Binnen vijf minuten zaten we niet in oppervlakkige gesprekken, maar in echte verbinding. Over hoe het is om veel te voelen, snel te denken, de wereld anders te zien. Over ondernemen vanuit authenticiteit en de moed die dat vraagt.

Ik kreeg woorden terug als verademing, thuiskomen, herkenning, erkenning.
En ik zag iets wat me intens gelukkig maakt: ontspanning, gelach en de blik van herkenning. Er was ruimte om te kunnen zijn.. Er was opluchting.

Want dát is wat erkenning doet. Het brengt niet alleen begrip, het brengt rust, energie en hoop. Niet door uitleg, maar door aanwezigheid.

Dank aan alle vrouwen die erbij waren.
Voor jullie openheid, diepgang en moed om écht te verschijnen. Jullie maken zichtbaar wat zovelen voelen: dat verbinding begint bij jezelf, maar groeit in contact." - Susan Fransen

MENTAL FITNESS AS A NEW HABIT TO MY DAILY ROUTINE

Tue, 07 Apr 2026 08:10:33 GMT

Connecting with my future-self by conscious visualisation

Gedoe Gedoe soms,

Laat ik eerlijk toegeven dat ik het soms moeilijk vind om op social media te schrijven omdat ik enerzijds 7 gedachtensporen tegelijk heb en dan over mezelf struikel en het digitale podium dan weer verlaat. Anderszijds omdat ik soms ook in een stand sta waarbij ik iets voel in de trant van weer een bron van informatie die mensen aan hun scherm gekluisterd houdt. Zelfs als ik van mening ben dat wat ik wil delen er toe doet.

Net als ik nauwgezet kies welke digitale media ik tot mij neem, wil ik mindful zijn wat ik post. Sinds een paar maanden ben ik op een social media dieet als een van de onderdelen van mijn mental fitness health plan. Vandaar dat ik wel de tijd en aandacht neem om deze waanzinnige dame en haar werk hier moet benoemen.

Zij is al 12 jaar ervaringsdeskundige en researcher over visualiseren. Ze werkt o.a. met iconische sporters als Novak Djokovic en ik beoefen haar werk nu sinds enige tijd zelf. De impact die haar visualisaties bij mij maken op het gebied van vooruitblikken, loslaten, emoties verwerken, het pijnlichaam, growth mindset, grondhouding en creativiteit, om maar een greep te noemen - zijn op zijn zachtst gezegd zeer indrukwekkend.

Niet alleen heb ik haar werk toegevoegd als vast onderdeel aan mijn dagelijkse self-care routines, ook voeg ik ze toe aan mijn toolbox in mijn praktijk! Maar voor nu, mega hulde aan een prachtig boek van een vrouw met een waanzinnige stamina en daadkracht Maya Raichoora !

Much love,
Dyonne
�� ❤️

LinkedIn post december 2025

E.T. PHONE HOME

Thu, 11 Sep 2025 15:22:29 GMT

IS THERE ANYBODY OUT THERE? HELP ME SING MY SONG!

E.T. PHONE HOME....

"Hello hello, turn your radio on, is there anybody out there, help me sing my song!"

(song: Hello - Shakespears sister)

Al een paar dagen loop ik rond met een mix aan vervelende gevoelens welke bestaan uit de druk om te moeten posten want ik moet zichtbaar zijn. Daarnaast de druk die ik voel om te posten vanuit een positief perspectief want als begeleider, mentor & coach moet ik me 'on-top-of-the-world' voelen, en dat is precies wat ik me niet voel.

Gisteravond brak de dam en vloeide de tranen, mijn menszijn nam het van me over tijdens een online coaching training die ik als professional volg, liet ik het gewoon toe. Er ging iets mis met de break-out rooms en de host had het niet door - dat moest waarschijnlijk zo zijn - want daar zat ik, maskers af voor een tiental mannen en vrouwen mijn geraaktheid helemaal toe te laten.

Ik had de afgelopen dagen zoveel van mezelf hier en daar losgelaten, gesloten en afgestoten, verstard en verhard, en was in stand van self-alienation helemaal vergeten terug te komen naar mezelf - en wat deed dat pijn. Het onwillekeurig verraden van mezelf en inschikkelijk zijn, het mezelf de mond snoeren omdat.. tja, waarom eigenlijk. Ik had mezelf gekwetst, en hoe, en vervolgens in een energetische houdgreep gehouden.

Bewust onbekwaam keek ik lijdzaam toe, sterker nog, ik was aan het trekken als een een chinese knoop die uiteraard steeds strakker werd, alles om maar niet mijn pijn te voelen. Na anderhalve dag van onverdraagzaamheid gunde ik mezelf wat anders en was ik bij machte uit te reiken, als mens!

Ik herinner me een artikel wat mijn eerste mentor Jennifer Harvey Sallin - founder van Intergifted ooit schreef in bijgaand artikel. Zie link: https://daimoninstitute.com/blogs/news/jennifer-harvey-sallin-switzerland-on-nowhere-floating

Iedereen heeft zijn struggles en ervaringen, alleen zijn die van mij overeenkomstig met die van haar - en dan heb je iemand nodig die je ziet, hoort en kan begeleiden met je (her)kenning!

Verlang jij er ook naar om thuis te komen bij jezelf? Herken je wat ik schrijf? Neem contact met me op voor een gratis kennismakingsgesprek!

Warme groet,
Dyonne

TE INTELLIGENT OM MEE TE DOEN

Thu, 11 Sep 2025 15:04:38 GMT

SLIMME MENSEN MAKEN GEEN LEUKE TELEVISIE

TE INTELLIGENT OM MEE TE MOGEN DOEN!

In mijn vroege twintiger jaren werd ik gecast voor een tv-experiment dat 'de serieuze variant van Big Brother' zou worden. Alles leek rond, tot ik onverwacht werd afgewezen. Waarom? Omdat ik ‘te slim’ was.

Ik was begin twintig en deed af en toe opdrachten via een aantal castingbureaus in Amsterdam. Toen ik werd benaderd voor een nieuw reality show, ging ik op auditie. Het concept zou deze keer een stuk serieuzer zijn: een kleine groep mensen zou een paar weken samen in een afgelegen boshut verblijven, onder begeleiding van psychologen, om deel te nemen aan allerlei experimenten.

Tijdens de screentest was men meteen enthousiast: fotogeniek, spontane uitstraling, magnetische energie — ik kreeg een dikke ‘ja’. Er werd me gevraagd om de opnamedagen vrij te houden in mijn agenda. De psychologische screening die volgde werd een boeiend gesprek met de en ook hier kreeg ik eigenlijk meteen groen licht: “Je bent er helemaal klaar voor.”

Kort daarop kreeg ik een telefoontje van de creatief directeur van EyeWorks die met het team had overlegd en… ze besloten dat ik tóch niet mee mocht doen. De reden? Ik bleek te slim. Ik zou de mindgames doorzien, te snel schakelen, te veel analyseren — dat zou geen leuke televisie maken voor de kijker.

Ik was me toen nog niet bewust van mijn uitzonderlijk hoogbegaafdheid en voelde me vooral afgewezen, en begreep het eigenlijk helemaal niet, toen, dat kwam jaren later pas toen ik begon te ontdekken dat ik hoogbegaafd was.

Hoogbegaafdheid wordt in onze samenleving vaak niet herkend — en als het wél wordt opgemerkt, dan volgt lang niet altijd waardering. Je bent lastig, kritisch, ‘te snel’, ‘te veel’, of – in mijn geval – ‘te slim voor tv’- maar op de werkvloer kan dat impliceren dat je teveel vragen stelt en wordt je als niet inschikkelijk ervaren.

We leven in een wereld waarin zichtbaarheid goud waard is, maar die zichtbaarheid moet wel passen in het format. De maatschappij zegt: Ben jezelf! De maatschappij zegt ook:" Maar niet zo!"

Wat me hier ook raakte, is dat mijn uiterlijk me eerst binnenhaalde. Een soort toegangsticket tot de groep. Ik werd geselecteerd vanwege hoe ik eruitzie — en vervolgens afgewezen vanwege wat ik denk, voel en doorzie. Het maakt iets pijnlijk zichtbaar: je mag opvallen, maar niet te veel. Je mag meedoen, maar niet ontregelen.

In mijn werk met mensen mogen ze onbeschaamd zichzelf zijn, zichzelf volledig uiten zoals ze zijn, alle delen mogen thuiskomen en ontdekt worden, alleen dan is het mogelijk om welzijn en welbevinden te ervaren. Niks format, je ware vorm, aansluiten ja, aanpassen nee!

Wees welkom voor een gratis kennismakingsgesprek van 30 minuten met mij! Mail me op dyonne@moeitelooshoogbegaafd.nl of app / bel me via: 06 41 96 42 97.
Warme groeten,

Dyonne
Mentor, gids, coach voor hoogbegaafde intense volwassenen

TERUGBLIK WEEK VAN DE HOOGBEGAAFDHEID 2025

Thu, 11 Sep 2025 14:00:24 GMT

REFLECTIES ALS ONDERDEEL VAN WELZIJN EN WELBEVINDEN

MIJN TERUGBLIK OP DE WEEK VAN DE HOOGBEGAAFDHEID 2025

Tijdens mijn evenement over welzijn en welbevinden voor hoogbegaafde volwassenen heb ik het uitgebreid gehad over het PERMAH model en hebben alle deelnemers een ebook met achtergrondinformatie over dit model en oefeningen meegekregen om zelf aan de slag de gaan.

Het model stelt je in staat om te reflecteren op alle levensgebieden en waar wenselijk te streven naar verbetering. Dit kan door het stellen van gerichte doelen ten aanzien van privé of werk, zolang ze maar voldoen aan jouw (voor)waarden.

De drie psychologische basisbehoeften die een mens heeft en welke in de zelfbeschikkingstheorie van Deci en Ryan genoemd worden zijn: Competentie, verbondenheid en autonomie. Wanneer we vrijheid ervaren binnen deze componenten draagt dat bij aan ons gevoel van welzijn en welbevinden.

Voor hoogbegaafde volwassenen is een gevoel van zingeving en betekenis een extra facet wat ingevuld dient te worden om tevredenheid en geluk te ervaren. Een van de grootste ironieën waar ik, en veel extra intelligente individuen tegenaan zijn gelopen gedurende hun levensloop, is het gevoel gevangen te kunnen zitten aan de oppervlakte van het begrijpen van je eigen natuur.

Het maakt namelijk niet uit hoe intelligent of geniaal je bent. Er is een enorme onderliggende onwetendheid over hoe ons lichaam en onze geest samenwerken. Als deze niet samenwerken, wordt intelligentie niet als vrij ervaren. Het begrijpen van alle delen van jezelf is een voorwaarde om je intelligentie uit te kunnen dragen en het PERMAH model is een allesomvattend model om jezelf te leren begrijpen, waarderen, en daar waar wenselijk te verbeteren.

Thich Nhat Hanh zei: ”Understanding is another word for Love”.
Ik maak ervan:
”Understanding oneself is another way of loving oneself”!

Warme groeten,
Dyonne

WELZIJNSROUTE VOOR HOOGBEGAAFDEN

Thu, 11 Sep 2025 13:48:58 GMT

UITGANGSPUNT VAN DE DIENSTEN VAN MOEITELOOS HOOGBEGAAFD

DE WELZIJNSROUTE VAN JOUW HOOGBEGAAFDE LEVEN IS HET UITGANGSPUNT VAN ALLE DIENSTEN VAN MOEITELOOS HOOGBEGAAFD!

‘Levensenergie in alignment, de afstand tussen aanpassing en gezond en een gewenst leven; steeds meer jezelf zijn waardoor alles ‘moeitelozer’ , met plezier en voor jou als vanzelf gaat. ‘

MOEITELOOS HOOGBEGAAFD, HOE?
Hoe kom je daar? Hoe te ont-wikkelen? Hoe te de-conditioneren? Hoe te omarmen? Wat te doen? Hoe dit te bereiken?

Vier basispijlers die nodig zijn voor een stevig fundament zijn:
Wie ben ik: zelfsturing, zelfbegrip, identiteit.
Wat kan ik: persoonlijke ontwikkeling, persoonlijke capaciteiten, en zelfontplooiing, zelfbeschikking (uiteraard ook kijken naar: waar ben ik nu)
Wat wil ik: zelfsturing (en kijken naar: wat doe ik nu / wat vind ik nu)
Met wie verbind ik mij: sociale relaties, peers etc.

Het ontwikkelen en begrijpen van persoons- en zijnskenmerken, intrinsieke en externe motivatie zijn voor niemand een luxe maar voor (hyper)hoogbegaafde is in (bijna) alle gevallen gebleken dat het ontbreken van een antwoord op 1 of meer van de 4 hoofdthema’s van je levensloop voor niet alleen uitdagingen en problemen op de werkvloer en in relaties zorgt, maar met name met jezelf en dus je algehele gevoel van welzijn en vitaliteit.

Je hele bestaansrecht kan schommelen tussen twijfel en onbegrip ipv een gevoel van thuishoren en harmonie te ervaren in je dagelijks leven, op de werkvloer en in relaties. Omdat ik hetzelfde bevattingsvermogen heb als jij, en een zeer rijke innerlijke belevingswereld, ben ik in staat om met jou mee te wandelen – en samen met jou te ontdekken wat jij nodig hebt om jouw eigen plek in te nemen, precies zoals je bent!

Met dit evenement wil ik je kennis laten maken met mij en laten ervaren hoe je hoogbegaafd kan ZIJN!

Wil jij ook thuiskomen bij jezelf..
In contact komen met gelijkgestemden..
Diepgaande zelfkennis vergaren..
Meer zingevende invulling in je leven.
Je hoogbegaafde zelf ervaren, mogen zijn, en er onbeschaamd voluit van mogen leren genieten!

Dit is een vrijblijvende online gathering voor intense, neurocomplexe volwassenen die graag met nieuwsgierige houding en verwondering willen onderzoeken, proeven, ervaren hoe ze hun hoogbegaafde zelf vrijelijk kunnen laten stromen.
(* dit was de Week van de HB 2025; nieuw evenement in de maak voor 2026 met nieuw aanbod!)

Met intense groet,

Dyonne

ROUWEN IS RUIMTESCHEPPEND

Thu, 11 Sep 2025 13:39:26 GMT

VERANDERING BEGINT MET BEREIDHEID OM RUIMTE TE SCHEPPEN

RUIMTE MAKEN VOOR ROUW IS RUIMTESCHEPPEND

Tijdens een sessie gisteren met een cliënt vertelde ze hoe ze al een tijdje was vastgelopen in een relatie en niet wist hoe ze daar verandering in moest aanbrengen. Ze kon er de vinger niet opleggen wat er precies aan de hand was, maar voelde zich gefrustreerd en tegelijkertijd voelde zich loyaal om in de relatie te blijven investeren – zonder te weten waarom.

Haar bereidheid en openheid om oprecht te kijken maakte dat ze uiteindelijk onder woorden kon brengen wat er ontbrak in die relatie. Ze voelde zich de laatste tijd vooral verloren in de verbinding en niet toereikend terwijl ze eigenlijk ondervond dat de ander niet in staat was haar te spiegelen en bevatten – dit erkennen emotioneerde haar diep.

Positieve psychologie en het PERMAH model hebben als uitgangspunt om te kijken naar je toekomstperspectief, veerkracht, welzijn en welbevinden gebaseerd op jouw (voor)waarden. Dit is een hele reis waarbij wat er onbewust speelt in het bewuste wordt gebracht en waar wenselijk leerdoelen of prestatiedoelen aan gekoppeld kunnen worden al naargelang je behoeften.

Als hoogbegaafde, intense volwassenen voelen we vaak ons niet begrepen en dat doet pijn. Het vinden van diepgaande verbindingen is niet makkelijk, wel mogelijk. Mijn cliënt ontdekte dat deze relatie haar niet langer vervulde en toegeven deed pijn - het erkennen gaf lucht. Ik zag haar verdriet en ze kon het er laten zijn, ze kwam weer aan bij zichzelf.

Trouw zijn aan jezelf en integer leven betekent ook moeilijke keuzes maken.
Om relaties met liefde en wederzijds respect los te laten en een volgend hoofdstuk te kunnen beginnen - en niet langer vast te houden aan het oude wat niet meer dient - daar is moed voor nodig.

In haar geval was zij zich nog niet bewust dat ze zo’n rijke innerlijke belevingswereld heeft die vaak als zeer intens en overweldigend wordt ervaren door de omgeving. Ik verwees haar naar het boek Leven met Intensiteit van Susan Daniels en Michael Piechowski om zichzelf beter te leren begrijpen.

Ze was weer thuisgekomen bij zichzelf en voelde zich gezien, gehoord en geholpen. Haar frustratie was gesmolten en haar hart vervuld met compassie voor degene met wie ze vastgelopen was. Ook voelde ze zich gemotiveerd en hoopvol om nieuwe stappen te zetten. Maar eerst nog even de tranen toelaten en zijn met de inzichten.

Dankbaar en tevreden gaf ze me een ontladende knuffel. Ja, het is soms eenzaam als hoogbegaafde, intense, neurocomplexe volwassene – maar blijf altijd trouw aan jezelf!

“To thine own self be true . . . and thou canst not then be false to any man” (William Shakespeare)"

Wholeheartedly,
Dyonne

MISVATTINGEN - MISDIAGNOSES - MASKERS

Thu, 11 Sep 2025 13:31:33 GMT

WAT IK MEENAM VAN SYMPOSIUM HOOGBEGAAFD 2025

MISVATTINGEN - MISDIAGNOSES - MASKERS

Recent had ik een kennismakingsgesprek met een potentiële cliënt waarbij ik zo geraakt werd over het aantal labels die op hem geplakt waren door ggz professionals waarbij het helaas ontbrak aan kennis over hoogbegaafdheid.

Wat mij het meeste raakte vwas dat de persoon in kwestie niet in de gaten had hoeveel hij zich al had aangepast zonder te beseffen waarom. Dit is precies de schade die er kan ontstaan als het ontbreekt aan een totaalbeeld van iemands menszijn en karakterkenmerken.

Toen ik voor het eerst het boek van hashtag

#franscorten ‘Uitzonderlijk talent’ opensloeg en las: ‘Als je een vogel in een kooi stopt, wordt vliegen een stoornis i.p.v. een talent’, voelde ik een mix aan gevoelens, ook tijdens het intakegesprek met deze UHB man overvielen mij diezelfde meervoudige gevoelens: een samenstelling van troost, pijn, rouw, verdriet, boosheid en eenzaamheid.

Tuurlijk kan niet iedereen elk individu begrijpen en aanvoelen. Echter het niet of nooit gespiegeld kunnen worden met je immense binnenwereld waar een oase aan rijkgeschakeerde associaties, gevoelens en beelden over elkaar tuimelen die met gelijkgestemden wel in volle glorie uitgewisseld kunnen worden - zoals ik afgelopen zaterdag weer zelf heb mogen ervaren tijdens het hashtag

#symposiumvoorhoogbegaafdheid - staat in zo’n schril contrast.

De mogelijkheid bestaat maar daar moet ruimte voor geboden worden wanneer het beknot wordt - of iemand wordt spreekwoordelijk vleugellam gemaakt en diegene beseft dit zelf niet - gaat hij/zij geloven dat hij kapot is en/of gerepareerd moet worden - dat is wat mij zo diep raakt!

Ik liet hem weten hoe ‘gewoon’ ik hem ervoer. Hoe normaal het voor mij is om zijn uitzonderlijk meta-gedachten te volgen. Hoe herkenbaar het voor mij is, is de vraag: Hoe is het met je? Een veel te abstract ingewikkelde vraag is en hoe moet je die in godsnaam beantwoorden, en hoe voor ons complexe zaken ontzettend eenvoudig zijn als syntheses maken van nieuwe stof, enzovoorts.

Paul Toele schreef voor Stichting Hoogbegaafd een uitgebreid, treffend artikel over dit fenomeen, klik op link https://stichtinghoogbegaafd.nl/2025/04/uitzonderlijke-hoogbegaafdheid-onbegrip-en-het-zicht-op-eigen-kracht-en-unieke-talenten/

Heb je herkenning in mijn blog en het artikel? Zoek jij een medereiziger op je pad van zijnsbeschouwing en zelfontwikkeling? Ik ben zelf ook zo’n uitzonderlijke vogel - inmiddels geniet ik van mijn vleugels en ben ik na jaren bekend met mijn maskers en heb ik laat ik ze tegenwoordig thuis. Graag vlieg ik met je mee op jouw ontdekkingsreis.

Wees welkom,
Dyonne

Mentor, begeleider en coach voor (Uitzonderlijk) Hoogbegaafde Volwassenen

UITZONDERLIJKE UITWISSELING TUSSEN UITZONDERLIJKE VREEMDE VOGELS

Thu, 11 Sep 2025 12:07:00 GMT

IT TAKES ONE TO KNOW ONE

‘Uitzonderlijke uitwisseling tussen ‘uitzonderlijke vreemde vogels’

Onlangs kreeg ik feedback van een cliënte die na twee bijeenkomsten die ruim anderhalf uur duurde, dat het zoveel inzichten kreeg, dat ze in no-time het hele script van haar leven door een andere lens zag.

Deze dame, pas sinds twee jaar bewust dat ze hoogbegaafd is, en sinds kort dat ze zelfs zeer hoogbegaafd is, had wel eens vernomen dat mensen haar als slim bestempelen - echter niet zeer hoogbegaafd. Hoe meer ze in contact is met gelijkgestemden, snelle denkers, en snelle schakelaars - des te meer ze zich realiseert dat dit ook haar bloedgroep is.

Het tempo waarin onze gesprekken verlopen, de verbanden die zij legt, en kwantumsprongen die zij maakt gaan vliegensvlug. Met boeken en andere bronnen ging zij gulzig en gretig aan de slag, zonder specifieke instructies in haar geval, ze koos wel waar ze op zou resoneren. Ze ging als een kamikaze door bepaalde literatuur, video's en podcasts heen, al naargelang haar behoefte. Alles werd geduid, in kaart gebracht en met mij uitgewisseld. Dit spiegelen, toetsen en kaderen is van uiterst belang voor een zhb-er. Het geijkte: "Valideer je gedachten, vertrouw je gevoel - want je bent het waard om ze te hebben”, komt te eenvoudig over. De zhb-er voelt zich tekort gedaan en/of onbegrepen. En gaat zich uit onwetendheid afvragen wat er mis is met hem / haar.

Bij een potje tennis moeten beide tennissers de bal terug over het net slaan, zo simpel is het anders is de bal gewoon uit. Zo ook bij een coaching- of counsellinggesprek -, als een cliënt iets zegt en er komt een oneliner terug aan feedback, of een tekortdoening van het zojuist door cliënt vertelde, dan is de boodschap gevoelsmatig niet aangekomen. Aldus ook mijn cliënte over haar ervaring met reguliere begeleiding waarbij ze meestal in de spreekwoordelijke kou bleef staan.

Het eerste boek dat ze verslond was Uitzonderlijk Talent van Frans Corten, en zo nog een aantal waar ze zich in een kruisbestuiving van zelfstudie doorheen raasde en de mist meer en meer optrok. Haar ‘sense of self’ onderging gedurende onze gesprekken, en de tussenperiodes - een positieve, verdiepende reframing, verrijking en verdieping die eerder niet mogelijk was.

Ook ik ben net als Frans Corten, van mening dat je zeer hoogbegaafden herkent aan hun levensverhalen, daar valt zoveel uit op te maken. Niet dat ik daar nog overtuiging van nodig had, maar toen ik onlangs het addendum ontving: ” Hoe Zit Het Met De Zeer Hoogbegaafden?”, ter aanvulling van zijn reeds bestaande editie Uitzonderlijk Talent: Gids voor hoogbegaafden, uitvinders en andere vreemde vogels, werd dat voor mij alleen maar dik onderstreept.

Samenvattend eindig ik met te zeggen dat hoe zij haar bronnen heeft samengesmolten en er een actiegerichtheid die volgde, is een zeer mooi alchemisch proces waarvan ik getuige mag zijn!

Met uitzonderlijke groeten,

Dyonne Schreurs
Mentor, gids en begeleider voor (zeer)hoogbegaafden volwassenen

PEER-TO-PEER IS OF THERAPEUTIC VALUE

Thu, 11 Sep 2025 11:36:40 GMT

PEER-TO-PEER CONNECTION IS UNPARALELLED

PEER-TO-PEER CONNECTION IS UNLIKE ANYTHING ELSE: IT’S OF THERAPEUTIC VALUE

(*excerpt from my submission for Intergifteds' compilation this summer on 'How I healed my Gifted trauma')

As we met for coffee she addressed something I had mentioned, referring to it as "gifted trauma." Though I can't recall the specific topic, I vividly remember our then conversation—lasted two to three hours of dense information exchanged at warp speed, which I had only experienced with one person before. I was 37 at the time, and she was the second person.
Our concentration spans seemed endless; we remembered every word and reflected back with empathy and deep comprehension.

She recommended Ximension, an organization and website by Willem Kuipers, a leadership and career coach for gifted adults. Reading his blogs about different types of giftednes - or "Xidentities" - as he termed them, struck me like lightning. I felt simultaneously dazzled, relieved, confused, happy, angry, and sad. The emotional tsunami convinced me there was profound truth here, though I couldn't yet grasp its full extent.

Since meeting her we would talk almost daily for the next five years. These meta-conversations felt sublime, providing profound healing clearing out our emotional attics and basements. We exchanged extraordinary high energy, psychomotor intensity, and limitless curiosity, leaping from one quantum intuitive insight to another. Nothing was ever too much or too idiosyncratic—we could hold infinite space for one another.

Our combined visual-spatial capacities and extensive vocabularies generated the most entertaining humor that others rarely understood. We crafted otherworldly metaphors and analogies, creating our own stratosphere of connection. After having done years of gifted trauma healing I became a certified coach to become an advocate and member for those still to embark on their journey of self-discovery and exploration.

Wholeheartedly,

Dyonne Schreurs
Mentor, guide, coach for gifted adults

READ A PREVIEW!

Go to our blog to read Jennifer Harvey Sallin’s article 'Gifted Wounds, Gifted Healing', which is an adapted version of her introduction to our book:
https://lnkd.in/dsdUehiz

DETAILS & PURCHASE

Compiled and edited by Jennifer Harvey Sallin and Lil Jedynak , in 2025. This book includes 18 stories and many more illustrations from 15 contributors.

PDF ebook | 189 pages | 25.00 CHF
All proceeds support the InterGifted Community.

Get your copy at https://lnkd.in/ezyF7pt

MY GIFTED MOSAIC

Thu, 11 Sep 2025 11:25:48 GMT

“De meest voorkomende vorm van wanhoop is: niet jezelf zijn.” – Kierkegaard

MY GIFTED MOSAIC

“De meest voorkomende vorm van wanhoop is: niet jezelf zijn.”
– Kierkegaard

Te lang leefde ik met de vage onrust van ‘niet kloppen’. Pas toen ik mijn uitzonderlijke begaafdheid erkende — cognitief én existentieel — kon ik thuiskomen in mezelf.

Als mentor, coach en ervaringsdeskundige help ik (zeer)hoogbegaafde volwassenen zichzelf terug te vinden. Niet door méér te presteren, maar door dieper te begrijpen wie ze in essentie zijn. Want jezelf zijn in een wereld die je niet altijd begrijpt, is geen luxe — het is levensnoodzakelijk.

* Onderstaande tekst komt uit mijn essay wat deze zomer gepubliceerd wordt in een compilatie van InterGifted met als thema: Healing Gifted Trauma!

“Only when I connected the dots back to my first love, my friend that I refer to as Anne with an E, and perhaps one or two other bright minds, did I realize I might perhaps possess some amazing gifts myself? Retrospectively, especially after reading Hollingsworth’s research stating that children with IQs above 140 waste half their classroom time while those with 170+ waste all of it, my awareness of my own giftedness expanded. I'd actually demonstrated enormous crystallized and fluid intelligence throughout my lifespan.

I gradually understood my emotional, imaginational, kinesthetic, spiritual, and energetic intelligence—my affective traits, spatial-visual and psychomotor skills. Yet accepting my intellectual intelligence proved hardest. Having never truly excelled at anything.

I recall numerous instances of being praised for my capacity to conceptualize and contextualize at warp speed—not just by casual acquaintances, but mostly high performing executives informally seeking my advice on complex business matters.

Made aware later in life, I realized I'd severely underestimated my intellectual abilities. Besides Intergifted, I explored Dutch events for gifted adults, gaining clarity on distinctions between highly, exceptionally, and profoundly gifted individuals—discovering I belonged to the 0.2%.

Though I wished it didn't matter, acknowledging this reality felt both important and imperative. Being such an outlier feels weird—perhaps surreal suffices. I sometimes feel compelled to apologize or defend myself, adding another layer of strangeness to an already unusual experience. It's simultaneously beautiful and difficult. Yet in admitting this innate reality, I finally do myself justice and validate myself internally.”

(* snippet from essay for InterGifted )

Wees uitgenodigd om jouw (uitzonderlijke)hoogbegaafdheid te ontdekken en op zoek te gaan naar je ware vorm!

Dyonne Schreurs
Mentor, gids en coach voor hoogbegaafde volwassen

A GIFTED NEED IS A GIFTED COMMUNITY

Thu, 11 Sep 2025 10:48:42 GMT

TRUE STORIES FROM GIFTED ADULTS

A gifted need is a Gifted Community!

Wanneer je niet weet wat je mist, weet je niet waar je om moet vragen. Wanneer je niet, of verkeerd, gespiegeld wordt ontstaat verwarring, zelftwijfel en kan van alles verstoord raken in persoonlijke ontwikkeling, relaties en keuzes die je maakt. Dit leidt niet zelden tot ernstige klachten en het miskennen van het hoogbegaafde zelf.

Deze compilatie is een verzameling van ervaringsverhalen en creatieve uitingen over de reis van (her)erkenning tot en met het integreren, thuiskomen bij, en het samenvallen met je ware begaafde zelf.

(* Tekst van mijn contemplatieve essay: Gifted Kintsugi - blz. 162 compilatie.)

“After reading Willem Kuipers' work and meeting him personally, I felt so validated. I devoured books like Mary-Elaine Jacobson’s The Gifted Adult, Paula Rober’s Your Rainforest Mind, and Michael Piechowski’s and Susan Daniel’s Living with Intensity. I completely reconstructed my life's narrative, viewing myself through an entirely new lens.

As I healed, my need for mental stimulation, sense of purpose and life energy intensified. So I went online, searching for spaces and events where I could encounter similarly conscious gifted adults who shared my need for complex existential conversations. That’s when I discovered the InterGifted community – exactly what I'd been seeking to continue my gifted journey. To be honest, part of me still felt like an imposter, waiting to be called out, told I didn't belong, that I was a fraud. But that never happened, and I've been a proud member since 2016. Through frequent engagement with global peers, I felt increasingly acknowledged and validated.

While we're supposed to validate ourselves, we can only do so after becoming aware of what needs validating. I was already a self- sufficient, autonomous adult, but integrating my areas and levels of giftedness happened only through endless peer conversations and specific psychoeducation on gifted-related topics. I learned about many additional healing and self development modalities that improved my emotional and energetic healing.”

Our new compilation is out and can be purchased via the Intergifted bookshop. You can also join our community through the website www.intergfited.com . For all links and additional info see article below!

Special credits and many thanks to the founder of our community Jennifer Harvey Sallin for making this possible and whom I've been on a journey with for almost a decade with her and within the amazing nourishing vital community! ��

Much love,
Dyonne Schreurs

Mentor, guide, coach for gifted people!

READ A PREVIEW BY INTERGIFTED

and / or go to our blog to read Jennifer Harvey Sallin’s article 'Gifted Wounds, Gifted Healing', which is an adapted version of her introduction to our book at :
https://lnkd.in/dsdUehiz

DETAILS & PURCHASE ENTIRE COMPILATION

Compiled and edited by Jennifer Harvey Sallin and Lil Jedynak , in 2025. This book includes 18 stories and many more illustrations from 15 contributors.

PDF ebook | 189 pages | 25.00 CHF
All proceeds support the InterGifted Community.

Get your copy at https://lnkd.in/ezyF7pt

HET CONUNDRUM VAN TE VEEL

Thu, 11 Sep 2025 10:31:04 GMT

Wat als TE niet het probleem is?

HET CONUNDRUM VAN TE VEEL

Te gedreven. Te intens. Te snel. Te dynamisch. Te productief. Te veel.
Te intelligent, te direct, te associatief. Te spontaan, te veelzijdig, te nieuwsgierig. Te complex... The list is endless... Samengevat: Te veel voor de wereld om je heen... !

Wat als al die “Te’s” niet het probleem zijn? Wat als het echte probleem is: dat je jezelf inhoudt? Dat je je woorden inslikt, je waarheid niet leeft, jezelf niet denkt jezelf te mogen zijn; omdat je simpelweg niet weet hoe je anders bent, laat staan hoe je dat wel mag en kan zijn.

Anders dan de norm, dat ben je, that’s a fact, je hebt er namelijk al tig bronnen over gelezen, en toch loop je (nog steeds) vast. Want weten dat je hoogbegaafd bent is niet hetzelfde als hoogbegaafd leven.

��100% herkenning!
Ik vocht jarenlang tegen alles en iedereen, maar onbewust met name tegen mezelf. Ik zwom maar tegen de stroom in en had het idee dat niemand mij begreep, terwijl ik al die tijd mezelf niet begreep.

Pas op latere leeftijd door een bijzonder contact, leerde ik mezelf pas voluit kennen. Toen begon mijn leven als begaafde vrouw pas. Sindsdien wilde ik geen dag meer verspillen iemand te zijn die ik niet was. Ik zei laatst tegen een cliente van me: "“Als je een nevelpanter bent, kan je wel doen of je een goudvis bent, maar dat ben je niet!”

Dus mijn vraag aan jou:
Waar loop jij tegenaan met jouw (uitzonderlijke) begaafdheid?
Wat blijft onbegrepen of ongezien in jouw verhaal?
Waar houd jij jezelf klein — uit bescherming, aanpassing of angst voor afwijzing?

Wanneer je jezelf volledig in kaart hebt gebracht, kan er pas rust ontstaan, pas dan ontstaat er een diep gevoel van zelfvertrouwen, en ervaar je weer levensenergie en vitaliteit. Dit stelt je eindelijk weer in staat om met plezier richting te kiezen in jouw leven: op jouw voorwaarden, vanuit jouw ritme, volgens jouw waarheid.

Vertel me wat jij nog van mij wil horen om jezelf niet langer af te wijzen. Om eindelijk de maskers af te zetten. Je weer gestimuleerd te voelen.

Wat heb jij nog nodig om je brandend verlangen te volgen om volledig als je begaafde zelf te leven; met plezier en je volledige potentie?

Wanneer begint jouw reis van binnen naar buiten? Voor mij is het geen conundrum meer. Ik ben er klaar voor en ik kan niet wachten dat jij ook ja zegt tegen jezelf! Wanneer mag ik je ontmoeten en begeleiden op jouw ontdekkingsreis?

Liefs,
Dyonne

Mentor, gids, begeleider en coach voor (uitzonderlijk) hoogbegaafde volwassenen.

ODE AAN INTENSITEIT

Mon, 03 Mar 2025 05:03:53 GMT

ONDERZOEKENDE DANS MET INTENSITEITEN

Ik ben zo dankbaar voor 'kindred spirits van de beleving' als die van Lotte van Lith. Afgelopen dinsdag gaf ze een webinar waarin we een onderzoekende 'dans' met elkaar hebben gedaan die voelde zoals de intimiteit bij een warm kampvuur waar kennissen en vrienden bij elkaar komen voor mysterie en verbinding.

Uitgedaagd heb ik mij gevoeld en verleid om een verlangen bloot te geven, evenals mijn wonderlijke tegenstrijdigheden in kaart te mogen brengen en deze te omarmen! Het was een mysterieus en tegelijkertijd een onthullend samenzijn waarbij een gevoel van lichte, uitdagende spanning en creatieve ontlading zich hebben afgewisseld.

Een aanrader voor allen die zich graag laten verleiden tot innerlijk ontwaken en zich in hun essentie willen laten raken. Ontdek jezelf!
Ook Lotte's boek 'Intens Mens' heeft inmiddels een vaste plek op mijn nachtkastje!

Seek those that light your flames

- Rumi -

DE MOED OM TE FALEN

Mon, 03 Mar 2025 04:27:02 GMT

DE KUNST OM TE FALEN

De kunst van het falen!

Als er een ding is waar ik het meeste naar verlang is het naar mijn ongecensureerde versie van vroeger. Het meisje dat ik was toen ik met 6 jaar achter de piano ging zitten en gewoon mijn kleine vingertjes over de piano liet gaan en als een spons de instructies van mijn geweldige erudiete 80-jarige pianoleraar in me opnam...
Ik was toen moeiteloos mezelf en had volgens mijn fantastische muziekleraar geniaal ontwikkelpotentieel. Dat heeft zo’n 4 jaar kunnen rijpen totdat een ingrijpende gebeurtenis mijn creativiteit bevroor en ik niet meer zou spelen.

Op mijn 25e, zoekende naar een hobby met ad infinitum aan keuze in mijn toenmalige woonplaats Amsterdam, jeukte het mij zo om weer piano te spelen en vond ik pianodocent en muzikant bij wie ik 1-op-1 les nam. Maar het mocht niet baten. Aan hem lag het zeker niet. Mijn angst voor falen en perfectionisme maakte dat ik een heel rigide pianospel tentoonspreidde, met nul procent plezier. Dus zat er ook geen ziel in.

Inmiddels ben ik 47 en sta ik anders in het leven. Mijn kijk op leren en ontwikkelen is geheel veranderd. Mijn poging destijds in Amsterdam kwam voort uit bewijsdrang. Eerst moest ik mezelf uit de weg gaan. Het proces van leren en ontwikkelen van welke vaardigheid dan ook heeft om te slagen, hoe gek genoeg, een aantal ingrediënten nodig.

Dat zijn niet, zoals ik in mijn twintiger jaren dacht, dingen als ambitie en resultaatgerichtheid. Om iets succesvol te leren is gehechtheid aan het resultaat een ontzettende valkuil. Wat er wel toe doet is het hebben van een 'beginner’s mind,' zoals de Boeddhisten dit noemen, een nieuwsgierige openheid van geest.

Het doel, de intrinsieke motivatie is om te leren, om te genieten, het proces te ondergaan, te verdragen, in flow te zijn. Daar zit de bevrediging in. In mijn opleiding aan de Academie voor Coaching en Counselling wordt er dit jaar veel aandacht besteed aan dit onderdeel: "De kunst van het falen en hoe dat uiteindelijk leidt tot meesterschap en daadwerkelijk succes."

Niet alleen begeleid ik zelf nu mensen om hier inzicht in te krijgen en om persoonlijk meesterschap te ontwikkelen, maar ook ben ik zelf weer begonnen met pianospelen. Deze keer vanuit 180 graden gedraaide mindset!

Als mijn stem van perfectionisme zich zo nu en dan weer aandient dan erken ik deze, daal ik af naar mijn lichaam en laat mijn vingers vrij over de piano lopen en de toetsen aanraken. Alleen door vrij spel, improvisatie, met plezier in 'falen', zit er weer muziek in.

Dat werd tijd ook!

XO, Dyonne

KEN UZELF

Mon, 03 Mar 2025 04:14:57 GMT

THE GREATEST REVOLUTION EVER IS EVOLVING YOUR OWN CONSCIOUSNESS

- Persoonlijke evolutie door emotionele ontwikkeling -

In de loop der jaren heb ik mijn eigen emotionele vocabulaire verrijkt om, in eerste instantie mijn gevoelsleven beter te leren begrijpen en dingen te verwerken, daarnaast om anderen meer verdiepend te kunnen begeleiden.
Een paar stellingen die ik neem ten aanzien van emoties zijn:

“Emoties zijn niet negatief noch positief; het zijn de informatieverstrekkers die rijzen om je te helpen leren inzien wat er zogenaamd knaagt.”

“Emoties creëren geen probleem; ze zijn een onderdeel van hoe je jouw probleem kunt oplossen. Ze helpen je met het identificeren van jouw probleem en geven inzicht in waardoorheen gewerkt mag worden.”

Ook ben ik een fervent aanhanger van Dabrowski’s theorie van positieve desintegratie. Geen groei zonder frictie. Eerst ‘positief’ uiteenvallen om vervolgens met een vergroter bewustzijn de ervaring te boven komen.

'Luctor et Emergo' (de wapenspreuk uit het wapen van de provincie Zeeland) wat zoveel betekent als: ‘Ik worstel en kom boven.’

Om persoonlijke doelen te bereiken is het verkennen van je emotionele landschap een groot onderdeel van je ontwikkelingsproces. 'Ken uzelf': zei Socrates, en je hebt alle wijsheid in handen.

Word je eigen vuurtoren en ervaar de vrijheid van uitvaren en altijd weer thuis kunnen komen in je eigen haven!

In endless search of my own truth,

Dyonne

ONS DIEPSTE VERLANGEN

Sun, 02 Mar 2025 18:32:33 GMT

WAT WIL JIJ NOG ECHT?

- JE GAAT NIET ACHTER JE DOEL AAN; JE BENT UIT OP DE GEVOELENS DIE HET BEREIKEN VAN DEZE DOELEN JE, HOOP JE, ZULLEN GEVEN-

Ik krijg vaak de vraag als begeleider hoe ik mensen help en volgens welke methode. Wel, al is mijn toolbox nog zo uitgebreid, toch is dat niet wat er toe doet wanneer het erop aankomt wanneer ik met mensen werk.

Ook de vraag in hoeveel sessies ik iets bereik, is een vraag die er eigenlijk niet toe doet en de levensenergie er meteen uitzuigt bij mij. Wat ik beoog is om in afzienbare tijd: ”Begaafde volwassen te stimuleren moeiteloos te leven vanuit hun eigen kern, hun diepste verlangens, voorbij conditioneringen, angsten en zelfbedrog. Vanuit zelfliefde, volledig zelfbewust volgens eigen wijsheid. Met levenskracht en levensenergie. Door samen helder te krijgen hoe jij je daadwerkelijk wil voelen krijg je je mooiste levenswerk ooit: je meest gelukkige, vrije zelf!”

Wie bij mij komt wil de geijkte paden voorbij en creatief kunnen meanderen door zijn / haar innerlijke landschap. Ik ben ‘in het nu, met jou, bij jou, omnipresent.’, en er gebeurt altijd iets anders, iets magisch, iets nieuws wat er toe doet, wat er altijd al was maar wat het daglicht nog niet of nauwelijks gezien heeft. Geen enkele keer is het hetzelfde. Maar elke keer krijg je meer en meer in kaart waar het diep van binnen in jouw wezen om draait.

SMART-doelstellingen krijgen je daar niet. De ziel laat zich niet vangen en meetbaar maken. Voor mij geldt dat als mijn vuur niet aan is dat ik niet in beweging te brengen ben, maar zodra mijn vlam voor iets gaat branden dan ben ik niet te stoppen. Het is die levenskracht, die bewezen vele malen sterker is dan (cognitieve) wilskracht, die het altijd zal overnemen. Iedereen wordt gedreven door zijn verlangens, en daarachter zit een gewenst gevoel, dat leidt naar het onbewuste. Weten wat ik echt nodig heb en daar eerlijk naar leven, dat geeft mij pas vreugde, flexibiliteit, vrijheid en veerkracht.

Wanneer ik met mensen werk om deze diepe drijfveren in kaart te brengen, keert de levensenergie terug, vinden zij weer evenwicht en blijdschap. Ik kan wel melden dat ik daar methodieken als Ikigai, het PERMA-model, KAIZEN, Artist’s way journaling, het levenswiel, ACT, wandelcoaching, I-Mindmap, meditaties, reiki, human design, psycho-educatie over hoogbegaafdheid enzovoorts mogelijk voor gebruik, maar het is voornamelijk mijn eigen levenservaring en mix van eigen levenswijsheid waarmee ik faciliteer.

“ALLES WAT WE DOEN WORDT GEDREVEN DOOR HET VERLANGEN OM ONS GOED TE VOELEN. INNERLIJKE AFSTEMMING GEEFT VEEL MEER VOLDOENING”

Hoe duidelijker we hierover zijn; hoe sterker, weerbaarder en gelukkiger we zijn. Zijn we niet mindful over onze drijfveren, diepe verlangens, en behoeften, des te meer we leven volgens de ideeën, waarden, overtuigingen en verlangens van anderen.

Wat doe jij om vanuit je kern te leven?

VAN MOEIZAAM NAAR MOEITELOOS HOOGBEGAAFD

Sun, 02 Mar 2025 18:08:53 GMT

AT THE END OF THE DAY WE ARE ALL WALKING EACH OTHER HOME

“At the end of the day we are all walking each other home.”
- Ram Dass -

Moeiteloos Hoogbegaafd: Hoe dan?!

Ik heb vele woorden laten passeren voor ik het anker liet vallen bij het woord Moeiteloos. Ik had varianten met toeters en bellen, uitgesproken woorden met geladen beloftes, uitgaande van grootste successen en resultaten. Telkens benauwde ze me weer of gaven me een opgejaagd gevoel waar mijn ziel eerder van samentrok in plaats van expansiedrift door kreeg.

Moeiteloos betekent totaal niks groots of sexy’s; het belooft niks en vraagt ook niks van je. In tegenstelling tot het woord (uitzonderlijk)hoogbegaafd wat de toon al heeft gezet voordat je er zelf iets over hebt kunnen zeggen, waar je je al meteen over wil verontschuldigen of vaak een toelichting denkt te moeten geven. Bewust koos ik voor het woord Moeiteloos. Uiteraard simpel en complex tegelijkertijd, dat klopt, en hoe dat mag jij dan weer invullen voor jezelf.

Mezelf als ervaringsdeskundigontwikkelsubject met ingewikkeld brein incluis heb ik vele geladen ervaringen waarbij ik mezelf betrapte op (in)krimpen, anders voordoen of uitleggen. Mijn neurocomplexe blauwdruk, en het gedwongen huwelijk, zoals het soms inwendig kan voelen, is geneigd van alles te willen. Waar ik echter telkens naar terugkeer, wat mij uiteindelijk het meeste kalibreert en centreert, is een harmonie van mijn innerlijke dimensies en intensiteiten.

De ingrediënten die nodig zijn voor een (u)hb-er zijn voor iedereen weer anders, wat ik wel als een algemene deler tegenkom is (wanneer jij net als ik ook weet wat maakt dat jij een innerlijke harmonie ervaart) er een moeiteloosheid ervaren wordt waarbij dingen als vanzelf lijken te gaan.

Mezelf dit toestaan is een weg van jaren en een pad van telkens delen en ervaringen laten thuiskomen en samenvallen met jezelf. Ik ben altijd onderweg, nooit klaar, eeuwig onderzoekend, worstelend en weer bovenkomend. Totaal verloren in de juiste richting en dan weer exact wetende waar ik heen wil gaan, typisch mens dus. Als ik het er allemaal maar mag zijn, onvoorwaardelijk, zoals ook kinderen en huisdieren er mogen zijn, dus waarom ons experimenterende, zinzoekende zelf niet.

Laten zijn en ruimte scheppen zijn voorwaarden die makkelijk klinken maar beoefening vereisen om te kunnen evolueren. In plaats van moeizaam mag dat wat mij betreft steeds moeitelozer, dit is het grootste cadeau wat ik mezelf heb kunnen geven. Onbeschaamd en ongecensureerd naar mijn belemmeringen en verhalen kijken, ze omarmen met liefde en zeker ook gepaste tegenzin, om weer terug te komen bij wat ik ervaar als innerlijke harmonie.

Dat is wat ik jou en jouw begaafdheid te bieden heb, eenzelfde diepgaande reis, mag ik dat met jou doen? Samen wandelend, letterlijk en figuurlijk, niks buiten beschouwing gelaten? Gewoon, omdat het er wil zijn, omdat jij er wil zijn, omdat het bij je hoort, en ik die bedding kan zijn voor je!

Met intense welkome groet,

Dyonne

RUIMTESCHEPPENDE STIMULERENDE EMOTIES

Sun, 02 Mar 2025 17:32:30 GMT

BEVORDER WELZIJN, WELBEVINDEN, ZINGEVING EN EEN BETEKENISVOL LEVEN ALS (U)HB-ER!

Terwijl ik de laatste hand aan het maken van mijn website leg waarop ik uitleg wat moeiteloos impliceert, is dat voor mij leven zo dicht mogelijk bij mijn eigen principes en waardensysteem. Hierin ben ik erg geïnspireerd door het werk van Stephen Covey en Ken Wilber.

Als uitzonderlijk hoogbegaafde word ik zo nu gezien als iemand die de lat nogal hoog legt, maar niet in mijn eigen beleving want ik ben mijn eigen norm, en aan mijn eigen zijde staan is het grootste geschenk wat ik mezelf kan geven - en met name voldoening en rust geeft dit mij.

Wiens werk mij ook inspireert en beïnvloed is Martin Seligman, welbekend van Positive Psychology, en laat ik het woord positief meteen even ophelderen - aangezien hier geenszins mee bedoeld wordt dat je altijd faux happy moet zijn, ugh. Daar geloof ik zelf niet in en beschouw ik als schadelijk. Hoe zit en werkt het dan wel?

Ik heb jaren ervaring opgedaan met het ontwikkelen van verruimende emoties (existentiële / spirituele emoties) door het beoefenen van diverse vormen van mediteren, contempleren, zelf therapie ondergaan, verscheidene opleidingen en trainingen. Het PERMA-model (afbeelding) waar ik o.a. mee werk, besteed ruim aandacht aan hoe emoties als verwondering, vervulling, verrijking, hoopvol zijn, optimistisch, gestimuleerd en gemotiveerd voelen, energie en vitaliteit ervaren enzovoorts.

Als het aan mij lag had het model een andere naam gekregen maar in de context van mijn post beperk ik me door te laten weten dat het geen bypassing van het 'echte' zoek- en graafwerk is. (u)hb-ers zoals ikzelf gaan diep, willen meestal diep en wijds meanderen. Alles doet er toe, tuurlijk, ik snap dat volkomen!

Waar mijn kracht ligt als mentor is om met jou te (her)ontdekken wat jouw welzijnsroute is, wat jij nodig hebt om te stralen, een gevoel van welbehagen te ervaren - hoe het is om je energie op pijl te hebben door te doen waar je met hart en ziel op aan gaat!

Ben je nieuwsgierig naar begaafde zelf voluit in leven? Kom een voorproefje nemen van werken met mij tijdens de Week van de Hoogbegaafdheid van 8 maart tot 16 maart 2025. Zie de website www.weekvandehoogbegaafdheid.nl voor exacte info, data, tijden en om aan te melden.

Wholeheartedly,
Dyonne

REFLECTION ON TIMELESSNESS

Sat, 01 Mar 2025 18:37:06 GMT

THE WAY OF PATIENCE

The transformational Way of the 5th Gene Key moves from Impatience to Timelessness, and it’s the Way of Patience.

Our dilemma is surrender to The shadow: “The moment enthusiasms becomes impatient, the water is muddied.”

What a huge job we have ahead of us, and our allie here is full of enthusiasm.

Impatience is a true achilles heel for me that truly has gotten me in trouble more than it has served me, nor did it give me any satisfying results or achievements. Chasing ‘quick fixes’ mostly overextended me and left me stressed and agitated. I used to work in advertising where it would all be rushing and making deadlines, and for what really. Alongside working in such an adrenaline inducing environment I’d practice all kinds of meditations and yoga either before or after work, which I did in the same fashion as I went about at work. Hilarious looking back.

I determinently followed society’s manual for success whilst my body put up more and more resistance leaving me with chronic migraines for years. In a way you can say that impatience gave me the gift of patience as my mind had to seriously learn to be humble, take a back seat and let my body and subtle body navigate my life instead, if my health were to be the priority for that matter. I gave up all my previous ways of finding calmness and peace that were mostly from the inside out. Instead I learned how to actively surrender and contemplate my inner landscape which of course didn’t happen overnight.

My impatient mind still keeps knocking my door inviting me to listen to certain patriarchal convictions, ideas and standards it thinks I should live up to. It’s hardwired like that. It can’t help it self. Nowadays however, I’am more and more aware what a marvelous script writer it is. It could easily run an eight season show on Netflix and get an emmy award. It’s mind blowing really.

When I find myself in this shadow frequency of impatience (yes, that can still happen) it just sucks me dry, makes me a bit erratic and narrow minded, selfish mostly. Yes, I get things done in the now, but mostly at the expense of peace, serenity, gratitude, grace and humility.

So maybe wisdom does come with the years (approaching 50 in '25 ), but what I can say whilst listening to this beautiful message within the gene key, that I realise how rewarding it is to make space, take a step back, listen, lean in, not act…. Yeah this doesn’t sound sexy nor exciting, but the gift of patience what I am learning over the years is limitless & timeless!

It truly holds everything. All answers, opportunities and possibilities come from practicing having patience. They lie within the slowing down, pausing, contemplating, letting the mud settle and gain clarity.

Much love,

"Sages thus seek what no one else seeks They don’t prize hard-to-get goods They study what no one else studies they turn to what others pass by� to help all things remain natural they dare not act. "

* my reflection of the 5th gene key woven together with snippets from Richard Rudd's book of the 64 Gene Keys!

ASCENDING WITH BOTH FEET ON THE GROUND

Sat, 01 Mar 2025 18:24:38 GMT

PATRIARCHAL SPIRITUALITY VERSUS GROUNDED SPIRITUALITY

Ascending with both feet on the ground

Patriarchal Spirituality is a way of supposingly finding enlightenment, transcendence and finding bliss to which I have fallen prey to the first decade of my own spiritual journey. All the practices I’ve attended mostly alienated and detached me more from my sense of self than any other intellectual activity ever did – as it was mostly just another escape hatch. Not that I was aware of that, far from it. Guru's and teachers have a very persuasive way of messaging and imposing ‘their’ truth on you.

I had some hardcore beliefs on what serenity, calmfidence, emotional regulation and mental resilience meant for years, until I learned that ‘zoning out’ and ‘detaching oneself’ through certain techniques, didn’t make a person in any way self-resilient, self-efficient or truly enlightened. It wasn’t until I entered the 12 step program of Codependents Anonymous that I started awakening to the fact that inner work, real spiritual work, included a full-on mental, emotional and spiritual cleansing and clearing in which I worked bottom-up instead of top-down.

Spirituality isn’t unicorns and rainbows, it isn’t distancing oneself from one’s ego because it is a monster with bad intent. Nor is it that we are ‘all one’ and feelings are illusions. It’s none of that. I consider these concepts as much a part of spiritual bypassing and denying (inner) issues that need to be addressed in order to mentally, emotionally and spiritually evolve.

To me it’s about enrealment, getting to the nitty and gritty of all the dark and dirty that’s lurking in my inner shadows. My fears, my desires, my unmet needs, my dreams, my pet peeves, my bad sides… the list is endless really. Somewhere a couple of years ago I came across this amazing ‘raw & real’ author that said everything that has been on my mind, in my heart and was yearning to be expressed, understood and mirrored.

Something had felt off for me for so long, then I encountered this amazing book written by someone who had voiced all of this. He had done the work, not only talks the talk but walks the walk, and debunked all the myths that I feel are so true and need to be out there to undo counter all the toxic spirituality that is flying around. Before this turns into a book of its own, let me end this by saying, spirituality isn’t about floating away and detaching from society, it’s about how to deal with life on life’s terms.

It’s about how to show up and suit up. How to root yourself, be agile, resilient, be in flow, evolve your consciousness and embody all that you do. Or, as a final take, as Bill O’Hanlon, a world-renowned leader in the fields of brief psychotherapy and clinical hypnosis presents three different pathways to accessing spirituality which are: through connection, compassion, and contribution.

Each pathway reveals specific tool and ideas to enable someone to feel (re)connected and empowered, competent and all right with him or herself. My personal and professional work consists of knowing, understanding and embodying oneself – all of it – nothing left out.

The higher one’s entire wellbeing quotient, the better one’s relationships and ability to choose an environment you truly fit within and thrive in. No skipping steps, no flying high, no downplaying, just raw, real and realistic, just the way you are, with a true sense of self and freedom. Which is specific and unique for each and everyone one of us.

Loving it forward!

Dy,

xoxoxo

* Important note: my post was originally written as a reflection on Jeff Brown's work on patriarchal spirituality after reading several of his books such as Grounded Spirituality and Ascending with both feet on the Ground. See below one of his posts I reflected upon:

Those ungrounded and inhumane "spiritual" models that have been fostered by emotionally armored, self-avoidant men.

These models share some or all of the following beliefs:

* the ego is the enemy of a spiritual life

* the "monkey mind" is the cause of suffering

* your feelings are an illusion

* your personal identifications and stories are necessarily false

* witnessing your pain transforms it

* your body is a spiritually bankrupt toxic quagmire

* the only real consciousness is an "absolute" and "transcendent" one

* stillness and silence are THE path

* isolation is the best way to access "higher states"

* there is no "self"

* meditation is THE royal road to enlightenment

* enlightenment actually exists

* formlessness over form

* the ultimate path is upward and vertical

* real spirituality exists independent of our humanness

In fact, most of the above is a blatant lie. Here are more accurate hypotheses about the nature of human life:

* A healthy ego is beautifully essential to healthy functioning

* The monkey mind is fed by the monkey heart (the unresolved emotional body)

* Many of our identities and stories are fundamental to who we are, where we have been, why we are here

* Healing your pain transforms it; watching it is only a preliminary step

* Our bodies are our spiritual temples

* The only "real" consciousness is one that integrates all that we are and all that this is

* Stillness and silence are only one path; many people prefer movement and sound

* There is no "higher" state (we aren’t birds). But connection may be the best way to access deepened states

* There is a magnificent self; the work is to align it with your sacred purpose, not to deny it altogether

* Meditation is not THE royal road; it’s one road, and it is not any more effective than embodied movement and emotional release as a clarification and transformation tool

* Enlightenment does not exist; enrealment does. (Be real now.) And it’s a relative experience, changing form as we and this changes form

* We are form, and we are here to in-form our humanness

* If there is an "ultimate path," it's downward (rooted) and horizontal

* There is no distinction between our spirituality and our humanness

The wool has been pulled over our eyes. Men who were too unhealthy egoically to admit that they couldn’t deal with their humanness, their feelings, their trauma, had to find a system that smoke-screened their avoidance. They found it. It’s called "Enlightenment." It’s also called "Spiritual Mastery." And it usually involves leaving the world, in one form or another. This way, they can convince themselves and others that they have mastered the one true path.

In fact, Enlightenment is just a construct that is intended to avoid the multi-aspected nature of reality. In fact, they are mastering nothing. They are merely fleeing their fragmentation, their confusion, and the fact that they don't know how to find their center in the heart of the world. Don't be fooled. They know less about reality than day to day people. They know less about reality than those who live from their hearts. They are camouflaging their unresolved trauma below a 'realization mask.' What we need now are models that lead us back into our hearts, into relatedness, into a deep and reverential regard for the self. Those models may invite us to detach in an effort to see ourselves through a different lens, but they will not leave us out there, floating into the eternal emptiness and calling that a life.

Detachment is a tool; it’s NOT a life.

The models we need will then invite us back into our bodies, back into our hearts, and back into relatedness with each other. (No more "enlightened" masters sitting in caves while the women of the village bring them food. If you can’t find your transformation in the village, you haven’t found shit). The new models will invite us to integrate what we find "out there" with who we are "in here." They will invite us to embody the now, rather than to pretend we have found it in the heart of our dissociation. It’s time to co-create spiritual models that begin, and end, within our wondrous humanness. It’s not "out there," dear friends. It’s right here, inside these aging body temples.

SENSITIVITY IS THE WAY

Sat, 01 Mar 2025 15:33:49 GMT

CONTEMPLATING THE WAY OF SENSITIVITY

The Transformational Way of the 19th Gene Key moves from Codependency to Sacrifice, and it’s the Way of Sensitivity.

Over the years I found there are so many misconceptions of the words sensitivity thrown around, and so little awareness about the concept of codependency. So without using any jargon from my current practices of Human Design, Gene Keys, 12 step program of codependence (or any other), I did feel strongly to thoroughly reflect on this current transit (sorry only jargon which is of no importance) and do some storytelling on both important concepts.

Co-dependence is not just a psychological word referring to our relationships. It has subtle layers and levels to it. The human aura emits a wide array of emanations on different frequency bands.

There are many ways to reach other states and wavelengths, varying from taking substances to practicing a form of meditation or transcendence - but also when we become embroiled in an argument and experience emotional turmoil - we taste another dimension.

All versions are at the theatre of Gaia though.

So what does any of this teach us? Well, for one thing we’re here to learn to loosen our co-dependence with the energetic environment in which we live. Our co-dependence is with our thought forms, our belief structures, and our opinions.

Same as with our emotional patterns, our unconscious belief that we’re a victim, or that we can behave badly and get away with it.

We can never do so. The bad one always pays. The good one is always rewarded. Justice is built into the script, but we don’t always see the full story. The heretic is one who breaks patterns, who speaks out against the status quo.

The heretic is one who goes at it alone, who’s willing to shatter the fabric of his or her world in order to see more.

There’s a terrific self-awareness needed to escape the web of patterns woven around us by our karma and incarnation.

Some of the subtlest webs are the spiritual ones, carefully woven from the subtlest material, but a web is a web nonetheless.

We remain codependent!

The Gift of Sensitivity is not to be confused with oversensitivity, or hypersensitivity, or sentimentality. Sensitivity is strength. Oversensitivity is an affliction that’s imprinted by the Shadow frequency band. We can re-imprint any of these patterns, given enough time and a deep enough sense of self-love, patience, surrender and trust.

The gift of this gene key is a gift of healing. It knows how to heal itself because it knows what it needs, and it doesn't allow us to burn ourselves out. It knows the secret of balance – how to feed one’s own needs and balance them with the needs of others.

Sensitivity also grows. It grows as we grow! As we allow the heresy of a clear mind and heart to penetrate our lives, it will begin to loosen our attachments to the drama around us. We begin to move closer into life. We come closer to others.

We lean into situations instead of trying to shun them or hide from them.

Sensitivity makes us more human, more rounded, more wholesome. We learn to parent ourselves.

We learn to ask for support when we need it, and let go of resentments.

Our sensitivity is our coming alive. It’s our re- joining the human race, settling into the family of creatures and all beings.

Society stigmatised the concept of sensitivity as a problem that’s more likely to harm us than be healing.

To say that someone is a sensitive person even means that they may be quite emotionally explosive, reactive or ‘thin-skinned’ which hasn’t got anything to do with the Gift of Sensitivity.

The true sensitive leans into us as a fellow human, waits for us to open.

And if we’re very lucky they may share with us some of the things they observe and feel.

The original name for this 19th hexagram in the I Ching is ‘Approach’. How beautifully simple, yet profound in its meaning, is this word:

The sensitive has learned the art of approach. They know how to approach things in the right way.

They don’t rush headlong into a sacred place.

They may linger at the portal. They don’t rush to greet a stranger, but they’ll allow that person to approach them at the speed they’re comfortable. They know when to listen and when to speak; timing is of the essence. Animals innately know that the whole secret is the approach. We don’t instigate touch – we wait for the animal to feel its own trust, and then allow it to touch us.

If we have this treasured gift, we need to first heal ourself and learn to approach our life in a new way.

One that’s gentle and meets our primary needs.

We need to make sure that we’re fed by life, and this is our responsibility, not someone else’s.

Co-dependence is when the relationship doesn’t feel balanced.

Our sensitivity knows instantly where the imbalance is, so we can address it openly, sensitively.

Sensitivity also learns fast. It learns through insensitivity.

We all do and say things that hurt others, sometimes intentionally, sometimes not.

Sensitivity is an art we must learn, and when we’ve learned it, we feel so strong, so connected to life.

But we also feel permeable and soft.

By practicing being open, honest, willing, observing, listening, and leaning in to the best of our ability - we are well on our way!

Much love,

Dyonne

xoxoxo

Excerpt of the 19th Gene Key with personal added contemplation!

EMOTIES ZIJN MIJN MOEDERTAAL

Sat, 01 Mar 2025 15:08:21 GMT

MIJN LICHAAM PRAAT TEGEN ME IN SIGNALEN

Express yourself don't repress yourself!

Last van mijn nek en rechterschouder,

Urgentie tot zelfexpressie.

Mijn hoofd schiet alle kanten op.

Enerzijds nieuwsgierig onderzoekend,

maar ook rusteloos van de onvervulde behoeften die me overvallen.

Niet alleen die van mij, ook Moedertje aarde gaat gebukt onder de schaduwkanten van ons aller mens zijn.

Op mijn eigen vierkante meter voel ik me ook een beetje in mineur, gewoon zomaar.

Tegelijkertijd voel ik me dankbaar,en ben ik diep geraakt wanneer ik zojuist voor een derde, nee vierde keer, deze week te horen krijg dat iemand blij is met mijn oprechte eigenheid.

Wat een groots cadeau om zo bemind te worden en gewenst te zijn! Even voel ik me trots en opgetild.

Ik ging de week van start met radslagen van opgetogenheid die me het gevoel gaven van eeuwige jeugd en onuitputtelijke energie, maar ik eindig deze vrijdagmiddag uitgewrongen met gevoelens van ontoereikendheid, ongeacht de complimenten, en toch voel ik me naast teneergeslagen ten aanzien van mijn eigen vergankelijkheid - zeer vervuld en voldaan.

Wonderlijk hoe complex, gelaagd, paradoxaal en ontzettend voorspelbaar, eenvoudig, cyclisch, dynamisch ik mijn leven tegelijkertijd ervaar wanneer al mijn zintuigen zich inwendig aandienen om een voor een hun ervaring aan mijn bewustzijn te onderwerpen, en ik deze gretig en gulzig op schrift of audio wil vastleggen.

Werkelijk fascinerend, mijn grenzeloze tomeloze enthousiasme waarmee ik telkens opnieuw de wereld instap, om iedere nieuwe week, elke nieuwe dag opnieuw geboren te worden.

Met voorgaande ervaringen ‘gealchemiseerd’, een ‘beginner’s mind’, om als een ware tabula rasa opnieuw te beginnen.

De onverzadigbare nieuwsgierigheid die maken dat ik telkens weer op avontuur ga in het leven, om vervolgens mezelf uiteraard weer ergens keihard tegen te komen, in de steek te laten, maar ook weer te omarmen, te troosten, en mijn eigen beste vriendin te zijn – is een essentieel, cruciaal onderdeel van mijn emotionele ontwikkeling.

Emoties zijn mijn ‘native language’, ze maken dat ik leef, groei. Emoties: een samenvatting van alle gevoelens, gedachten, sensaties die ik waarneem, registreer. Het is energie wat altijd in beweging is.

Ik heb geen positieve of negatieve emoties.

Dat is namelijk wéér een hokjesconcept wat voor mij ernstig te kort doet aan mijn beleving van de rijkdom en schoonheid aan het spectrum van emoties welke ik in staat ben te voelen en waar ik op reflecteer.

Allemaal zonder uitzondering.

Wanneer ik mezelf bekommer over mijn emoties, kom ik dichter bij mijn bron, dat is waar alles stroomt, daar vind ik helderheid, dan vind ik evenwicht, en blijf ik flexibel.

Mijn turbulentie heeft de ruimte gehad, de kleine depressie is voorbij getrokken, opklaringen zijn weer volop aan de horizon te zien, telkens weer terug naar het oog van de storm.

Wat een geluk, wat een vol leven, wat een rijkdom, als alles er zijn mag, als alles ervaren mag worden!

Gelukkig weekend!

xoxoxo,

THE GIFT OF HONOURING ONESELF

Sat, 01 Mar 2025 15:00:04 GMT

INTELLIGENCE OF THE BODY

The gift of honouring my body’s intelligence.

I’ve struggled with concepts such as ‘the grind’, ‘the hustle, ‘no pain no gain’, since forever.

Eastern practices such as Tai Chi intuitively made more sense to me from an early age on. I was raised to approach many things in life with the notion I had to make an effort to achieve something though. Typically the way the western logical mind works.

However it always left me frustrated and depleted. Yet, the Eastern way such as waiting for the right time to act, has proven itself so much more beneficial to me. The Oriental mind, more feminine by nature, more intuitive, not favoured in Western business, is about sustained strength. When I honour my body’s strength, my own rhythm, my supply of energy is almost unlimited.

When I stop the forcing and start listening, moving with awareness, movements come effortlessly, without strain or pain, tension can leave the body really. None of this is about learning anything new. Nor is it about improving.

There is only remembering that our bodies are fully capable already. If, and when, we let it. What a news. We just forgot we are gifted like that, and we can stop all the forcing. Re-learning to trust the body and its wisdom might seem daunting but what if it this simple? What if achievements can be reached, effortlessly?

What if inner strength lies in self-assurance? It comes from the center, it’s the inner knowing anchored deep in our bellies. However the mystery and truth about strength shows up in not just my workout like this morning, it really shows up in everything we do! This natural law gets unravelled at work, in our hobbies and in relationships.

I can always ask myself: "Am I present, open, trusting, or, am I shut-off, forceful and resisting what is? Everytime my breath holds, my body tenses-up, I have a chance to investigate what happened that made me move out of universal harmony and embrace that truth, restore myself to listening and observing again – and remember myself to ‘stop the forcefulness’ and ‘trust the easiness’ again.

Ouch, how profoundly simple is the complexity called being human.

Much love,

Dyonne

GRIEF IS LOVE WITH NO PLACE TO GO

Sat, 01 Mar 2025 13:39:03 GMT

GRIEVING IS A NATURAL PART OF HUMAN NATURE

“Grief, I’ve learned, is really just love. It’s all the love you want to give, but cannot. All that unspent love gathers up in the corners of your eyes, the lump in your throat, and in that hollow part of your chest. Grief is just love with no place to go.”

― Jamie Anderson – author, writer, producer Doctor Who

I’ve always been a very pensive and contemplative person, as much as I am a deep sensing and experiencing one, the holiday season however just demands that extra level of slowing down and looking back on how the passing year has been.

This year it felt to me as if not one but two years have passed. When many life changing event follow one after the other, whether joyous or sad, the more profound the lasting impact, the more I feel life warped me a few years ahead.

When looking back at 2024 which was both a very happy joyful ride as much as it was filled with sadness, with the obvious deep grief of my dear sweet feline that has just recently passed away after 14 years of being my loyal companion.

The mourning I go through of losing my beloved cat family is a natural grief that comes and goes as waves in the ocean. This quote by Jamie Anderson that hit me to the core when I first read it a few years back has me pondering this very idea now during this specific holiday season.

Grieving is a natural part of human nature and somehow in this society it’s a faux pas or seems to be a sign of weakness of some sort. I believe we should all learn to master the art of crying and letting our sadness flow through us when our bodies tel lus to. There shouldn’t be any shame, hiding or feeling guilt or weird about it at all. It’s the hiding and not embracing it that creates the problems and unhealtyness.

Whilst reflecting on Jamie’s stunning expression a few things do come to mind for me personally on how I see, feel and experience this kind of grief which is love that has no place to go. Surely, I am crushed about my sweet feline and I miss him everyday and will do so for days to come and the unconditional love I can’t give me sweet pet family.

For me however, it’s the love that I felt I had to give when I believed I had a certain connection with someone and felt unreciprocated, it’s the love I had to give when I thought someone asked for my ideas and opinions and I felt they completely misunderstood me. It’s the love I give when I am all open and all-in, fully engaged and I notice the other person not wanting to do a deep-dive, learn more like I do, understand the matter at hand, get to the bottom of things, or is otherwise uninterested and never asks you a certain question because they can’t be bothered or seem to know best.

So for me this kind of grief is about having a sense that when energy, intensity, complexity, deep sensing, sharing your gifts, sense of connection – gets dismissed, ridiculed or otherwise lost in translation.

Being able to write this, for me as a catharsis on the matter, feels very satisfying tough, nourishing, comforting and soothing. As long as I get me, understand my own experiences and multi-layeredness, move through my own highs and lows with patience and acceptance, and marvel at its granularity, I feel fulfilled and fine, content and at peace.

The art of grieving - Dyonne Schreurs

QUEEN OF IDLEWOOD

Sat, 01 Mar 2025 13:27:26 GMT

RETIRING MY INNER ACTION (S)HERO

Proud citizen of Idlewood

Last week I spent an extended weekend with my dear family members in Portugal. And if there is one thing that I’ve forgot for a while is the joy it gave me to just be together without a plan.

Like literally doing nothing other than the bare minimum, plus eating of course. In Portugal you eat and boy, do I love to eat, both sweet and savory. From starter to dessert, I had all the best kept secrets that the Portuguese cuisine has to offer.

Funny how spending time with my family coincided with America’s national holiday Thanksgiving and made me contemplate the meaning of what is originally celebrated on this annual holiday. Spending time with family, being grateful, counting my blessings, looking back at this years’ harvest – which to me are all about inner riches or immaterialistic successes.

So instead of complaining how I wasn’t productive enough or ate too much and hadn’t been at the gym for a week, which is true of course ;-) – I’d rather savour my precious time spent with family, count those blessings, and keep reminding my future self of the following.

My inner action (s)hero is retired. I’m not going to praise her anymore for ‘getting things done’. These words are out of fashion for me as of 2025, correction, now! I’m a hardwired go-getter but I’d rather become the queen of Idlewood, and be all rebel and revolutionairy in the field of slacking and slothing,

Not to avoid any necessary action or accountability, but learn to master the art of dolce far niente, which the Italians invented, and only get in gear when I wish, feel or need to.

Picture somewhere in the zero’s ;)

- Me working at Yamaha Motor -

‘Valentino Rossi’s Yamaha R1 replica bike (MotoGP World Champion)’

ZIJN WIE JE BENT

Sat, 01 Mar 2025 10:27:45 GMT

JE HOOGBEGAAFDE ZELF ZIJN

“Belonging so fully to yourself that you’re willing to stand alone is a wilderness – an untamed an unpredicted place of solitude and searching. It is a place as dangerous as it is breathtaking. A place sought after as it is feared. The wilderness can often feel unholy as we can’t control it, or what people think about our choice of whether to venture into that vastness or not. But it turns out to be the place of true belonging and it’s the bravest most sacred place, and it turns out to be the most bravest place you’ll ever stand!” - Brene Brown –

Alle keren dat ik mezelf negeerde en aanpaste als een kameleon om maar niet op te vallen of iemand voor het hoofd te stoten, zijn mij duur komen te staan. Ik heb de rekening betaald met chronische hoofdpijnen, piekeraanvallen, en andere met name psychosomatische ongemakken.

Allemaal versies van inschikkelijk gedrag omdat ik me schaamde dat ik misschien wel een betere oplossing zag, iets anders voor ogen had, of omdat ik de moed niet had om te zeggen dat ik verschilde van mening, iets compleet zinloos vond, of iets al lang had begrepen. Stationair vastlopen in mezelf noem ik dit fenomeen, en mijn energie implodeerde tot het punt van mezelf haast gek maken.

Ik vond het op zijn zachtst gezegd confronterend om erachter te komen dat er een heel terrein braak lag wat me zoveel problemen opleverde in de buitenwereld. Ik bewandelde namelijk al mijn hele leven verschillende paden van persoonlijk en spirituele ontwikkeling, maar het bracht me totaal niet wat ik zocht. Het enige wat het me gaf was meer uithoudingsvermogen in onhoudbare situaties waar ik helemaal niet hoorde, en of dat nou zoveel heeft opgeleverd, nou nee. Het maakte me moedeloos. Reguliere therapieën gaven me al helemaal het gevoel dat er iets mis met me was en brachten me van de regen in de drup.

Tuurlijk heeft het allemaal zin gehad en was het allemaal nodig, zo werkt dat uiteraard met een pad van spirituele ontwikkeling althans. Het waren allemaal leerzame lessen tjokvol met wijsheid. Maar, the missing piece die ik zocht om echt thuis te kunnen komen in mezelf was het erkennen van mijn uitzonderlijk hoogbegaafde brein, en dat kon niet anders dan erop gewezen worden door een dame in mijn geval, die herkende het F1 motorblok in mijn bovenkamer en zei goh, zou je niet eens….

Saillant detail is wel dat ik haar ontmoette op een van deze spirituele bijeenkomsten waar ik nogmaals ontzettende veel noodzakelijke lessen heb geleerd, maar dat daargelaten - zij gaf mij het advies om een inloopmiddag voor extra intelligentie mensen te bezoeken in Den Haag. Ik bezocht de website, ging naar de inloopmiddag, verslond boeken en blogs over alles wat het behelsde en erbij kwam kijken en zo begon mijn reis van thuiskomen bij mezelf. Hoe is dat voor jou? Waar sta jij op jouw reis ten aanzien van het (her)ontdekken van je (uitzonderlijk) hoogbegaafdheid?

Wholeheartedly,

Dyonne

THE HARDEST AXIOM OF BEING HUMAN

Sat, 01 Mar 2025 10:16:57 GMT

WE ARE TRULY, SURELY ENOUGH

I spend a lot of time in nature. I consider it a countercultural act in today’s society, as I spend my time in nature without doing anything, I learn everything gets done.

Nature teaches us the art of enoughness, as Wendell Berry so eloquently writes about, and is my personal experience as well. Spending time in nature it not always joyful and serene, it can be confronting and painful just as much.

The times that nature provides me with comfort and calm is when my heart and mind at not at war and I find myself at peace with my reality. Those times I see the magic and wonder in everything and all makes sense as it is, it just does, no words necessary.

Other times however, as of which I’ve had a few when looking back at 2024, I find myself dying a bit, cold-hearted and inconsolable, which has obviously nothing to do with our beautiful mother nature.

Those times that I speak of are the days that I am struggling to meet my own needs, the days that I do not know how to tend to my own inner garden and live up to my own expectations. On those days in nature I have to become radically honest with myself and practice my surrender to reality, free myself from all my unrealistic standards and irrational self-imposed expectations.

Nature just demands that. As the famous John Muir so accurately put it:” I went to the woods to lose my mind…” Well, he couldn’t have said it any better. And he’s right really, it should be mandatory to lose your mind, as it bares no truth over our hearts and souls. Yes, it inquires, and processes, yet, it’s not here to be our authority, to show us how life is done. As was the mirroring nature gave, gives me.

It may be that nature invented love to teach us the art of enoughness

to learn how to open the heart to another without condition or expectation, to be fully welcomed in another heart in order to learn the hardest axiom of being: that we are, and always were, enough.

Much love,

 Dyonne

THUISKOMEN IN JEZELF

Sun, 02 Feb 2025 18:16:40 GMT

HET BESTE GEVOEL WAT ER BESTAAT IS THUISKOMEN IN JEZELF

Door de jaren heen heb ik ondervonden dat het beste gevoel dat er bestaat het gevoel is van thuiskomen in mezelf. De keren dat ik dit niet deed uit angst om buiten de groep te vallen of iemand voor het hoofd te stoten met mijn anders zijn, zijn mij duur komen te staan.

Allemaal versies van inschikkelijk gedrag omdat ik me schaamde dat ik misschien wel een betere oplossing zag, iets anders voor ogen had, of omdat ik de moed niet had om te zeggen dat ik verschilde van mening, iets compleet zinloos vond, of iets al lang had begrepen. Stationair vastlopen in mezelf noem ik dit fenomeen waarbij mijn energie implodeerde.

Ik vond het op zijn zachtst gezegd confronterend om erachter te komen dat er een heel terrein braak lag wat me zoveel problemen opleverde in de buitenwereld. Ik bewandelde namelijk al mijn hele leven verschillende paden van persoonlijk en spirituele ontwikkeling, maar het bracht me totaal niet wat ik zocht. Het enige wat het me gaf was meer uithoudingsvermogen in onhoudbare situaties waar ik helemaal niet hoorde, en of dat nou zoveel heeft opgeleverd, nou nee. Het maakte me moedeloos. Reguliere therapieën gaven me al helemaal het gevoel dat er iets mis met me was en brachten me van de regen in de drup.

Tuurlijk heeft het allemaal zin gehad maar the missing link die ik zocht om echt thuis te kunnen komen in mezelf was het erkennen van mijn UHB brein, en dat kon niet anders dan erop gewezen worden door een dame die het in mijn geval herkende.

Saillant detail is wel dat ik haar ontmoette op een van deze spirituele bijeenkomsten waar ik absoluut veel noodzakelijke lessen heb geleerd, dat daargelaten - zij gaf mij het advies om een inloopmiddag voor extra intelligentie mensen te bezoeken. Gretig bezocht ik de website, ging naar de inloopmiddag, verslond boeken en blogs over alles wat het behelsde en erbij kwam kijken, en zo begon mijn reis van thuiskomen bij mezelf.

Hoe is dat voor jou? Waar sta jij op jouw reis ten aanzien van het (her)ontdekken van je (uitzonderlijk) hoogbegaafdheid?

Wholeheartedly,
Dyonne

Begaafde coach voor intense, diepvoelende, meerlagige (uitzonderlijke) hoogbegaafde volwassenen die middels zelfsturing bewust, bezield voluit willen leven volgens hun eigen ritme vanuit hun essentie.

LEVEN VANUIT INNERLIJKE WIJSHEID

Sat, 25 Jan 2025 04:42:56 GMT

OEFEN HET LUISTEREN NAAR JE EIGEN STEM

Leven vanuit eigen innerlijke wijsheid met inachtneming van mezelf en mijn omgeving is een commitment die ik op dagelijkse basis maak.

Geduld is een praktische uiting van vertrouwen, hoop, wijsheid en liefde. Het is een zeer actieve emotie, geenszins te verwarren met onverschilligheid, nukkige lijdzaamheid of berusting. Het uitoefenen van geduld houd ik me bewust mee bezig.

In mijn persoonlijke en professionele ontwikkeling heb ik er in de loop der jaren een gewoonte van gemaakt om een scala aan uiteenlopende mensen te lezen en te volgen. Van de bekende soefi mysticus Rumi tot de welbekende professor en auteur Stephen Covey, het was de laatstgenoemde die mij onlangs raakte met zijn wijze lessen over geduld.

Covey stelt geduld als zijnde een vorm van emotionele overgave. Net als het veranderen van seizoenen vanzelf gaan, is het opbrengen van geduld een teken van aanvaarding dat processen zich stapsgewijs voltrekken. Als mens krijgen we op dagelijkse basis een overvloed aan kansen om geduld te tonen. Kansen die ons helpen om ons emotionele bindweefsel op te rekken van wachten in de rij bij de kassa of het openbaar vervoer wat weer vertraging heeft.

Alle mogelijkheden die we krijgen om onze emotionele overgave te oefenen waarin die innerlijke wijsheid kan rijpen, garen en naar de oppervlakte kan komen die zijn goud waard. In die momenten van stilte als ik zwijgend luister naar mijn gevoelens en stil sta bij mijn ervaringen van de afgelopen tijd, zak ik langzaam in een gevoel van overgave.

Wanneer ik in staat ben op de meest stressvolle momenten mezelf een halt aanroep, bewust naar geduld toe beweeg en van een afstand kijk naar wat er nou werkelijk aan de hand is, kalibreren mijn gedachten en gevoelens en laat ik het innerlijke proces voltrekken. Hiermee voorkom ik het uitstralen van veroordelende en afwijzende boodschappen via mijn emoties of via mijn houding.

Leven vanuit mijn innerlijke wijsheid ontwikkel ik door spirituele beoefening als meditatie, contemplatief schrijven, expressie door dans en zang, veel in de natuur te zijn, en door in verbinding met anderen ook bewust te reflecteren en te spiegelen.

Nooit ben ik uitgeleerd en mijn geduld zal ik zeker nog wel eens verliezen want emotionele overgave is niet statisch en zal altijd in ontwikkeling blijven, dat is een onderdeel van mens zijn. Ik ben in wording en zal dat altijd zijn. Daarmee bedoel ik niet dat ik beter zal worden, daarmee bedoel ik dat ik mijzelf beter zal blijven leren kennen waardoor ik meer kan leven vanuit essentie en emotionele overgave.

In endless search of my inner truth,

xo Dyonne

DE REIS VAN JOUW INNERLIJKE DIMENSIES

Mon, 20 Jan 2025 16:48:38 GMT

THE INVITATION

Wees oeverloos en oneindig, ben precies wat je zelf zoekt,

Je eigen geliefde, mentor, vertrouwenspersoon, sparringspartner,

Daal af in de krochten van je ziel, drink de nectar van je emoties in al haar complexiteit. De mix van

heilige verontwaardiging diepe extase en al je bitterzoete pijn.

Haal voor je geestesoog je zinderende zwoele verlangens, je ongelofelijke onuitgesproken dromen. Laat alsjeblieft het licht erbij.

Stof ze af voor het te laat is, voor je verwelkt.

Duik erin, tast om je heen

gulzig en gretig, onbevreesd en onbeschaamd, laat je raken, vervoeren maar wijs jezelf geenszins af.

Wees je eigen luisterend oor, je onvoorwaardelijke dierbare vriend, liefdevolle ouder en allergrootste fan.

Ben ontvankelijk voor jezelf, val samen met jezelf, geef jezelf richting, verdwaal, experimenteer, onderzoek en leer, keer op keer op keer.

Kom vooral altijd terug met kloppend hart, vol met twijfels en onzekerheid. In hemelsnaam kom altijd weer terug op koers. Vertel je verhaal, ik wil het horen, maar vertel je verhaal.

Alles wat je denkt dat de wereld je verschuldigd is, kost teveel energie om op te wachten. Elke heilige heeft een verleden en elke zondaar heeft een toekomst.

Dus ga naar binnen, betreed je eigen huis. Doe de kaarsen aan, maak het sfeervol, het is jouw huis, kijk naar de vlammen en mijmer over jouw verhaal, niks weggelaten, niks afgeserveerd, vol zelftrouw eer je al je verliezen, wensen, verlangens en dromen.

Betreed elke kamer in je huis met verwondering en nieuwsgierigheid.

Kijk met zachtheid en mildheid alsof het de eerste keer is dat je er bent.

Elke kamer verteld je een verhaal, jouw verhaal, ga erin, open, observeer, laat toe en ontdek.

Maar bovenal bevrijd jezelf en vertel.

Dyonne Schreurs