ZEER HOOGBEGAAFD; ALLES DOET ERTOE!!!!
TWEEDE TERUGBLIK IHBV TRIFECTA
ZEER HOOGBEGAAFD: ALLES DOET ERTOE!!!!
In deze tweede terugblik IHBV-trifecta wil ik graag het volgende onderwerp aanstippen. Tijdens het laatste uur kwam de vraag in hoeverre zeer hoogbegaafd nog verschilt van hoogbegaafd, en hoe je dit uitlegt.
Binnenskamers liet ik me ontvallen dat ik de wereld ervaar alsof hij zich in slowmotion afspeelt; op halve snelheid. Toch dekt die omschrijving de lading niet echt bij nader inzien. Er ís wel degelijk tempo maar ik ervaar niet multidimensionaal genoeg. Ik mis nuances, perspectieven, en laterale denksprongen.
Metaforen en analogieën – die verwijzen, verbinden en verrijken – heb ik onuitputtelijk op het puntje van mijn tong liggen. Of ze nu mentaal-abstract, fysiek-feitelijk of emotioneel-associatief zijn. Uiteraard hangt alles af van de context en het niveau of perspectief van waaruit je kijkt – dat besef ik me terdege.
Je herkent me ook aan mijn onverzadigbare nieuwsgierigheid en mijn scherpzinnige argumentatiekracht – kwaliteiten die meestal niet gewenst zijn, of na verloop van tijd zo worden ervaren. Dat kan voor mij aanvoelen als een afwijzing, maar inmiddels heb ik geleerd dat het niet persoonlijk is. Ik heb een integratieve leerstijl dus serveer me een buffet aan beelden, begrippen en de meest uiteenlopende theorieën – ik raak niet verzadigd en ook niet overweldigd. Sterker nog, ik voeg er ongetwijfeld nog wat eigenzinnige bevindingen aan toe.
Maar hoe eenvoudiger, des te meer ik verstrikt raak! Pragmatische, digitale omgevingen zoals Canva of Mijn Websitemaker vragen ontzettend veel van me, geduld met name. De stap-voor-stap werkwijze die ze vereisen, frustreert me op z’n zachtst gezegd. Ik kan het wel, maar het kost me onevenredig veel energie.
Om me te verbinden met jou zodat ik de afstand kan verkleinen:
Stel je voor: je werkt op een afdeling waar je collega’s van de ene op de andere dag worden vervangen door mensen met een verstandelijke beperking, terwijl jij zelf hbo- of wo-niveau hebt. Je nieuwe collega’s functioneren zo’n twee standaarddeviaties lager, en vanaf nu ben jíj degene die zich moet aanpassen – want zij kunnen zich niet aan jou aanpassen.
Wat zou jij dan merken?
Wat zou je missen, en waar ligt dat aan?
Waar zit het verschil, en wie of wat is de oorzaak?
Hoe zou het gaan met je welzijn en je welbevinden?
En met je prestaties?
Wie moet dat oplossen – en wat zou jij moeten doen om verder te komen?
Ik schrijf dit om herkenning te brengen — ook bij wie anders denkt of waarneemt, en waarom inclusie pas echt betekenis krijgt als ieders werkelijkheid ertoe mag doen. Dit mijn eigen lens, en die van mijn cliënten.
En ja, dat is best eng om toe te geven, en het voelt helemaal niet prettig om te spreken over wat er voor mij écht toe doet. Het is wel nodig en ook de bedoeling dat de verschillen begrepen worden zonder dat iemand zich afgewezen voelt om anders zijn. Het is voor iedereen de bedoeling om tot zijn recht te komen en zich vrij te voelen?!
EINDE DEEL 2 TERUGBLIK
November 2025
#IHBV congres
